Hart voor Waddinxveen

Nu in de podcast de lezing van 7 oktober 2011 over "Wie is de Antichrist?" door Willem J. Ouweneel in de Ontmoetingskerk in Waddinxveen.

Nu in de podcast de lezing van 16 september 2011 over "Komt er een Grote Opwekking?" door Willem J. Ouweneel in de Ontmoetingskerk in Waddinxveen.

Lezingen verschijnen vijf maanden na dato in de podcast.

De audiobestanden van de bijbellezingen van het seizoen 2010-2011 over de bergrede staan nu in de podcast.

De Bijbellezingen van het jaar 2011-2012 komen niet meer in tekstvorm op deze website.

In plaats daarvan zullen alle audiobestanden van de afgelopen jaren online beschikbaar komen. De jaren 2007-2008 en 2008-2009 waren al beschikbaar. Vandaag is ook de hele jaargang 2009-2010 beschikbaar gekomen in audio formaat.

De audiobestanden kunt u het gemakkelijkst benaderen via de "Podcast" die te vinden is in het menu van de "Bijbellezingen". Deze Podcast is ook geschikt om direct in bijvoorbeeld iTunes in te lezen en zo automatisch te downloaden naar bijvoorbeeld een iPod.

Binnenkort volgen de lezingen van het jaar 2010-2011 en later met enige vertraging na de lezingen in de Ontmoetingskerk ook de lezingen van het jaar 2011-2012.

Veel luisterplezier gewenst namens Woord voor Waddinxveen!

Wij lezen uit Mattheüs 7. Met voldoening stellen we vast dat we met de genade van God bijna aan het einde gekomen zijn van deze serie over de Bergrede. Het heeft mij veel vreugde gebracht en ik hoop u ook. En vanavond dan dat laatste gedeelte uit Mattheüs 7 vanaf vers 15 tot het einde van het hoofdstuk. Ik lees weer uit de Telosvertaling en u mag meelezen in welke vertaling u maar wilt of ook gewoon luisteren. Mattheüs 7: 15: "Past u op voor de valse profeten die tot u komen in schapenvachten maar vanbinnen zijn ze roofzuchtige wolven. Aan hun vruchten zult u hen kennen. Men plukt toch geen druiven van dorens of vijgen van distels? Zo brengt elke goede boom mooie vruchten voort maar de bedorven boom brengt slechte vruchten voort. Een goede boom kan geen slechte vruchten voortbrengen en een bedorven boom geen mooie vruchten voortbrengen. Elke boom die geen mooie vrucht voortbrengt wordt omgehakt en in het vuur geworpen. U zult hen dus aan hun vruchten kennen. Niet ieder die tot Mij zegt: Heer, Heer, zal het Koninkrijk der hemelen binnengaan maar hij die de wil doet van Mijn Vader die in de hemelen is. Velen zullen in die dag tot Mij zeggen: Heer, Heer, hebben wij niet door Uw naam geprofeteerd en door Uw naam demonen uitgedreven en door Uw naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik openlijk tot hen zeggen: 'Ik heb u nooit gekend. Gaat weg van Mij, werkers van de wetteloosheid.' Ieder dan die deze Mijn woorden hoort en ze doet zal vergeleken worden met een wijs man die zijn huis op de rots heeft gebouwd. En de slagregen viel en de waterstromen kwamen en de winden waaiden en beukten tegen dat huis en het viel niet want het was op de rots gegrondvest. En ieder die deze Mijn woorden hoort en ze niet doet zal vergeleken worden met een dwaas man die zijn huis op het zand heeft gebouwd. En de slagregen viel en de waterstromen kwamen en de winden waaiden en sloegen tegen dat huis en het viel en zijn val was groot. En het gebeurde toen Jezus deze woorden had geëindigd dat de menigten versteld stonden over zijn leer want Hij leerde hen als iemand die gezag heeft en niet als een Schriftgeleerde."

Heeft u zelf ervaring met profetie? Zo ja, kunt u daar iets meer over vertellen? Hoe weet u of dit vanuit God komt of vanuit uw eigen gedachten?

Ja, ik heb daar wel enige ervaring mee maar ik ben niet van het soort om over ervaringen uit te weiden. Ik vind het belangrijk om te zien wat de Schrift zegt over het functioneren van profetie. Ik heb daar, wanneer was dat, eergisteravond over gesproken in Limburg. Wat is dat mooi zeg, dat is zo iets anders dan Waddinxveen. Niet beter of slechter maar ... de helft waren Belgen, nee een derde Belgen en een derde Limburgers en een derde waren Brabanders. En meneer pastor komt ook altijd. Die heb ik hier in Waddinxveen ook nog niet gezien moet ik eerlijk zeggen. Altijd. En we hebben het daar heel erg fijn met elkaar en daar hadden we het van de week over de gaven van de Geest. Dus toen hebben we het ook over de profetie gehad. Maar ik probeer dan uit te leggen wat de Schrift daarover zegt en mijn ervaringen die doen niet zoveel ter zake.

Wij lezen het eerste gedeelte van Mattheüs 7; wij lezen vers 1 tot 14: "Oordeelt niet, opdat u niet wordt geoordeeld. Want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u worden geoordeeld en met de maat waarmee u meet, zal u worden gemeten. En wat ziet u de splinter in het oog van uw broeder maar de balk in uw eigen oog merkt u niet. Of hoe zult u tot uw broeder zeggen: laat mij de splinter uit uw oog wegdoen en zie de balk is in uw oog. Huichelaar, doe eerst de balk uit uw oog weg en dan zult u helder zien om de splinter uit het oog van uw broeder weg te doen. Geeft het heilige niet aan de honden en werpt uw parels niet voor de varkens opdat zij ze niet misschien met hun poten vertrappen en zich omkeren en u verscheuren. Bid en u zal gegeven worden. Zoekt en u zult vinden. Klopt en u zal worden opengedaan. Want ieder die bidt, ontvangt en die zoekt, vindt en die klopt, zal worden opgedaan. Of welk mens is er onder u aan wie zijn zoon om een brood zal vragen, zal hij hem soms een steen geven? Of ook om een vis vragen. Zal hij hem soms een slang geven? Als dan u die boos bent, goede gaven weet te geven aan uw kinderen hoeveel te meer zal uw Vader die in de hemelen is goede gaven geven aan hen die er Hem om bidden. Alles dan wat u wilt dat u de mensen doen, doet u hun ook zo want dat is de Wet en de Profeten. Gaat in door de nauwe poort want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daar door binnengaan. Hoe nauw is de poort en smal de weg die naar het leven leidt en weinigen zijn er die hem vinden." Tot zover lezen we uit het Woord van God.

Daar gaan we, hoe verhoudt zich het woord weinigen in onze tekst tot de schare die niemand tellen kan, sleurt Satan uiteindelijk meer mensen mee in zijn val dan Christus doet delen in Zijn overwinning.

Ja, getallen zijn altijd relatief, of je iets veel of weinig noemt dat is zeer subjectief. Ik hoorde van iemand die zelf geen kinderen had die sprak met iemand en vroeg hoeveel kinderen heb je en toen zei ze acht. O, zei hij, dat is weinig. Hè, zij vond acht eigenlijk best een flink gezin. Toen zei hij, ja het staat in de Bijbel, in de ark waren weinigen, dat is acht zielen. Ja, uit de hele mensheid acht die gered werden, dat is heel weinig, maar acht kinderen is heel veel. Dus zo kan het zijn dat op de hele mensheid er maar weinigen zijn die de weg naar het leven vinden, terwijl dat alles bij elkaar toch een HELE, HELE grote schare is. Dat lijkt me niet zo moeilijk, getallen zijn altijd maar betrekkelijk. Wat je veel of wat je weinig noemt, hangt van je referentie kader af. Hoe groot zal de buit van Satan en hoe groot zal de buit van Christus zijn? Daar valt geen zinnig woord over te zeggen. Ik zal u twee meningen geven die ik in de loop der jaren heb gehoord. De ene is: ja de hel moet toch ook vol worden. Dat vind ik een malle uitspraak, het was een heel beroemde dominee, ik zal zijn naam niet noemen. De hel moet toch ook vol worden, ja, wat is dat nu. De hel is helemaal niet voor mensen bedoeld, sommigen komen er wel, maar de hel is voor de duivel en zijn engelen bereid. Nu als ik zie dat hij een derde deel van de sterren met zich meesleept, dan denk ik dat de duivel samen met zijn engelen de hel al aardig opvullen. Nee, daar heb je niets aan. De andere uitspraak is ook heel mooi van iemand die zegt : ik kan me niet voorstellen dat de buit van satan uiteindelijk groter zal zijn dan de buit van Christus. De moeilijkheid dus alleen is dat wat wij ons kunnen voorstellen, heeft in dit opzicht heel weinig gewicht in de schaal te leggen. Daar komt nog iets bij, er zit ook nog een foute gedachte achter. Er zit een middeleeuwse gedachte achter. Alsof de mensen die verloren gaan de buit van satan zijn. Dat zijn de schilderijen van Jeroen Bosch weet u wel, die daar laat zien hoe de mensen in de hel gekweld worden door allerlei duiveltjes, die ze met drietanden prikken. Maar de duivel zelf is daar slachtoffer, hij is geen kwelgeest. Hij is zelf daar iemand die in de onderste krochten van de duisternis geworpen wordt met zijn engelen. De hel is in de eerste plaats voor de duivel en zijn engelen bereid, die zijn daar niet de kwelgeesten, de folteraars, maar ze zijn degenen die het ergst gefolterd worden. Dus dat hele idee van de buit van satan is eigenlijk al helemaal niet goed. Satan heeft geen enkele buit. Mensen die verloren gaan zijn niet de buit van satan en hoeveel er zijn die verloren gaan, ook zo'n tekst als: velen zijn geroepen maar weinigen zijn uitverkoren, is ook precies zo'n redenering. Dat suggereert dat het totaal aantal mensen dat uitverkoren is maar een heel klein percentage zal zijn. Sommigen citeren er nog een tekst uit Jeremia bij, meestal in een wat verdraaide vorm, twee uit een stad en één uit een dorp, maar daar gaat het helemaal niet over eeuwige uitverkiezing. Dat velen zijn geroepen dat gaat daar notabene over Israël, in de gelijkenissen waar dat over gaat. Die teksten worden uit hun verband gerukt en, dat klinkt dan altijd heel mooi ja dat staat toch in de Bijbel en dan komt er zo'n vers, waarvan de mensen zelf niet eens weten waar het staat, laat staan in wat voor verband het staat. Dus alstublieft geen speculaties over dit soort getallen. WE WETEN ER NIETS VAN.

Voor op het blaadje staat Mattheüs 6:19-34 maar daar hebben we er al een paar van gehad van die verzen maar dat geeft allemaal niks. Wij lezen vanavond Mattheüs 6: vers 25-34. Mattheüs 6, ik lees uit de Telosvertaling, Mattheüs 6:25. "Daarom zeg Ik u, weest niet bezorgd voor uw leven wat u eten of wat u drinken zult; ook niet voor uw lichaam waarmee u zich zult kleden. Is het leven niet meer dan het voedsel en het lichaam dan de kleding? Kijkt naar de vogels van de hemel dat zij niet zaaien, niet maaien en niet in schuren verzamelen en uw hemelse Vader voedt ze. Gaat u ze niet ver teboven? Wie van u echter kan door bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen? En wat bent u bezorgd over kleding. Let op de lelies op het veld, hoe zij groeien. Zij arbeiden niet en spinnen niet en Ik zeg u dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet was bekleed als één van deze. Als nu God het gras op het veld dat er vandaag is en morgen in een oven wordt geworpen, zó bekleed, zal Hij niet veel meer u bekleden, kleingelovigen? Weest dan niet bezorgd door te zeggen: wat zullen wij eten of wat zullen wij drinken of waarmee zullen wij ons kleden. Want naar al deze dingen zoeken de volken want uw hemelse Vader weet dat u al deze dingen nodig hebt. Zoekt echter eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden. Weest dan niet bezorgd voor morgen want morgen zal voor zichzelf bezorgd zijn. Voor elke dag is zijn eigen kwaad genoeg." Tot zover lezen we uit het Woord van God.

Vragenbespreking.

Vrienden weest allen wederom hartelijk welkom.

Er was net iemand die zich bijna niet kon voorstellen dat ik echt een pessimist zou zijn. Maar als mijn vrouw dat nu zegt, wat hebben jullie dan nog in te brengen. Die kent mij het beste, dat is af en toe heel griezelig, maar diep in mijn hart weet ik dan het is goed. Ten minste iemand weet hoe het echt in elkaar zit. Ik hoop dat jullie ook zo'n vrouw hebben of zo'n man. Het is dus wel een beetje zo. Ze zegt jij ziet altijd van twee mogelijkheden de zwarte mogelijkheid. Je weet een pessimist geeft het niet gemakkelijk van zichzelf toe dus ik vond dit al een hele prestatie. Want de meeste pessimisten zeggen van zichzelf dat ze realisten zijn. Kent u dat? Ik ben helemaal geen pessimist, ik ben een realist! Die moet je in de gaten houden.

Wat vindt u van de oneliner: je zorgen maken is de verkeerde kant op fantaseren.

Dat vind ik een hele leuke. Want inderdaad, we maken ons allemaal voorstellingen hoe het morgen met ons zal gaan en volgende week. Die voorstellingen berusten op de verbeelding, want we weten het niet, we kunnen niet in de toekomst kijken. Een optimist ziet daarbij altijd de positieve kanten, die fantaseert over de mooie ontwikkelingen. Ja? Als het mistig is zegt de optimist: hij trekt op die mist, en de pessimist zegt: wat een pest die mist. Dat is het hele verschil. Het mooiste voorbeeld vind ik van die twee schoenverkopers die allebei naar Afrika gingen; de pessimist mailde naar huis: jongens vergeet het maar, wij kunnen hier geen schoen slijten want niemand draagt schoenen. De optimist zei: de markt ligt hier totaal open niemand heeft nog schoenen ...

Misschien moet ik u een beetje teleurstellen want als u hier de vorige keer was dan weet u dat ik toen een beetje ging aarzelen of ik wat te weinig stof voor die avond had en toen heb ik het hele Onze Vader er al bij gelezen. En in de praktijk ben ik toen tot halverwege gekomen, weet u dat nog? Het is natuurlijk een raar punt om daar te onderbreken maar het is nu eenmaal niet anders. Dus als u nu speciaal daarvoor gekomen bent en u was er de vorige keer niet is dat een beetje sneu maar we lezen het toch in zijn geheel. En ik doe dat uit de Telosvertaling en we lezen in Mattheüs 6 vanaf vers 9 en we lezen tot en met vers 24 dus het gaat over veel meer dan het Onze Vader.

We zijn toegekomen aan dit gedeelte van de bergrede, Mattheüs 6 vanaf vers 9. En dit is in de Telosvertaling dus het klinkt ook wat anders dan u het misschien gewend bent, het Onze Vader. "Bid u dan zo, zegt de Here Jezus: Onze Vader, die in de hemel bent, moge Uw naam worde geheiligd, Uw koninkrijk komen, Uw wil gebeuren zoals in de hemel, zo ook op aarde. Geef ons vandaag ons toereikend brood en vergeef ons onze schulden zoals ook wij onze schuldenaars hebben vergeven. En leidt ons niet in verzoeking maar verlos ons van de boze want als u de mensen hun overtredingen vergeeft, zal uw hemelse Vader ook u vergeven. Als u de mensen hun overtredingen echter niet vergeeft, zal uw Vader ook uw overtredingen niet vergeven. Wanneer u nu vast, toont dan niet een droevig gezicht zoals de huichelaars want zij maken hun gezichten ontoonbaar om zich aan de mensen te vertonen als zij vasten. Voorwaar, Ik zeg u, zij hebben hun loon al. Maar u, als u vast, zalf uw hoofd en was uw gezicht om u niet aan de mensen te vertonen wanneer u vast maar aan uw Vader die in het verborgen is. En uw Vader die in het verborgen kijkt, zal het u vergelden. Verzamelt u geen schatten op de aarde waar mot en afvreter ze bederft en waar dieven inbreken en stelen maar verzamelt u schatten in de hemel waar geen mot of afvreter ze bederft en waar dieven niet inbreken of stelen want waar uw schat is daar zal ook uw hart zijn. De lamp van het lichaam is het oog. Als dan uw oog eenvoudig is, zal uw hele lichaam verlicht zijn maar als uw oog boos is, zal uw hele lichaam duister zijn. Als dan het licht dat in u is, duisternis is, hoe groot is de duisternis? Niemand kan twee heren dienen want hij zal of de één haten en de ander liefhebben of zich aan de één hechten en de ander verachten. U kunt niet God dienen en Mammon. Tot zover lezen we uit Gods Woord.

Wat is de betekenis van het, nou verbeeldt me toch dat daar varken staat, vers 21.

Bij mij staat er helemaal geen varken. In Mattheus 17 vers 21, klopt dat wel vraagsteller? Moet het soms 7 vers 21 zijn of zo? Of staat er geen varken ... Vasten! Ja, zijn vrouw is dokter en hij heeft het handschrift van zijn vrouw overgenomen. Dus het is niet ... Ik zei tegen hem dat is een doktershandschrift en toen zei hij dat dat ben ik niet dat is mijn vrouw en toen ben ik alles door de war gaan gooien. Het vasten, maar in 17 vers 21 wordt niet over vasten gesproken bij mij ... ( antwoord uit de zaal) ... Oh I see, nu weet ik wat er aan de hand is. Vers 21 in alle moderne vertalingen is weggelaten, je hebt ongetwijfeld een Statenvertaling of een Herziene Statenvertaling bij je. Dat is nu een van de vervelende dingen dat die lieve mensen van de Herziene Statenvertaling op zijn minst niet al die varianten in de voetnoten hebben opgenomen, zelfs dat hebben ze niet gedaan. Dus vers 21 staat er helemaal niet in Markus 9 staat het wel maar daar staat geloof ik ook vasten er niet bij, dit geslacht vaart niet uit dan door bidden en vasten, over die tekst gaat het hè? Nu goed in Markus 9 staat hij wel, dus hij moet ergens voorkomen maar daar staat het vasten ook weer niet bij. Ik ga niet discussiëren nu over al die handschriften toestanden, maar de betekenis daar is op zichzelf wel belangrijk. Laten we even aannemen dat het toch een authentieke versie is omdat het daar gaat over uitdrijving van demonen. Als de discipelen aan de Here Jezus vragen waarom konden wij die demon niet uitdrijven dan heeft Hij daar verschillende redenen voor, een daarvan is dat ze zo ongelovig zijn, dus het ligt aan henzelf. Maar zegt Hij het is ook een heel hardnekkige soort. Dus dit soort demonen, dit geslacht staat er vaak, maar gaat over dit soort, type demonen vaart niet uit dan door bidden en vasten. Dus je mag er ook wel wat geestelijke energie in stoppen. In elk geval zijn er wel andere plaatsen waar bidden en vasten in één adem genoemd wordt. Vasten is dan onthouden van en het bidden is als het ware dat wat er voor in de plaats komt. Door geestelijke energie vrij te maken kun je je meer aan het gebed wijden. Dat is ook de motivatie in 1Korinthe 7, heel boeiend, om je samen aan het gebed te wijden je te onthouden van de huwelijkse omgang, daar heb je hetzelfde idee: je onthoudt je van het een, wat op zichzelf niet verkeerd is, maar je doet het om energie vrij te maken in het gebed voor God. Bidden en vasten hoort dus dikwijls bij elkaar.

Ik heb maar de vrijheid genomen om het hoofdstuk 6 iets anders in te delen. We gaan daar drie avonden aan besteden en de vraag voor mij was bij de oorspronkelijke planning of ik 'Het Onze Vader' er vanavond bij zou betrekken of niet. Maar wat er dan overbleef als ik dat niet zou doen, leek me wat weinig. Nu ik besloten heb dat wel te doen, is het wat veel dus we zien wel hoe ver we komen. Maar u moet zich dus niet helemaal storen aan de indeling. Het kan best zijn dat we halverwege 'Het Onze Vader' de bijbelstudie onderbreken. Laten we lezen uit Mattheüs 6 in de Telosvertaling vers 1 t/m 13. "Pas er echter voor op dat u uw gerechtigheid niet doet voor het oog van de mensen om door hen te worden gezien anders hebt u geen loon bij uw Vader die in de hemelen is. Wanneer u dan weldadigheid bewijst, bazuin het niet voor u uit zoals de huichelaars doen in de synagogen en op de straten opdat zij door de mensen geëerd worden. Voorwaar Ik zeg u, zij hebben hun loon al. Maar u, als uw weldadigheid bewijst, laat uw linkerhand niet weten wat uw rechter doet opdat uw weldadigheid in het verborgen is. En uw Vader, die in het verborgen kijkt, zal het u vergelden. En wanneer u bidt, zult u niet zijn zoals de huichelaars want zij houden ervan in de synagogen en op de hoeken van de straten te staan bidden om zich aan de mensen te vertonen. Voorwaar Ik zeg u, zij hebben hun loon al. Maar u, wanneer u bidt, ga in uw binnenkamer, sluit uw deur en bidt tot uw Vader, die in het verborgen is. En uw Vader, die in het verborgen kijkt, zal het u vergelden. En als u bidt, gebruik dan geen omhaal van woorden zoals de volken. Want zij menen dat zij door hun veelheid van woorden zullen worden verhoord. Word hun dan niet gelijk. Want uw Vader weet wat u nodig hebt voordat u het Hem vraagt. Bid u dan zo: 'Onze Vader, die in de hemelen bent, moge Uw naam worden geheiligd, Uw Koninkrijk komen, Uw wil gebeuren zoals in de hemel, zo ook op aarde. Geef ons vandaag ons toereikend brood en vergeef ons onze schulden zoals ook wij onze schuldenaars hebben vergeven. En leidt ons niet in verzoeking maar verlos ons van de boze'." Tot hiertoe lezen wij.

Ik heb van u een aantal vragen mogen ontvangen, waarvoor weer mijn hartelijke dank.

Laat je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet. Dit werd bij ons zo uitgelegd laat je vrouw niet weten wat jij als man in de collectezak doet.

Je kunt het toch zo gek niet verzinnen of er is ergens wel, de Joden zeiden al: voor elke Bijbeltekst zijn zeventig uitleggingen, dus we zullen ook deze bijschrijven in de vele uitleggingen van dit vers. Nee, ik weet man en vrouw zijn een maar dit is toch een beetje al te gek. Ik zou niet weten waarom mijn vrouw niet zou mogen weten wat ik in de collectezak doe en omgekeerd. Ik zeg wel eens tegen haar: Ik heb niet zoveel geld bij me doe jij er wat dubbel in. Heeft u dat ook wel eens meegemaakt of nog niet? Of is dat alleen bij ons? Of zegt zij dat tegen mij. Dat overleg je soms wel eens eventjes. Nee, het gaat vooral denk ik om zoals ik gezegd heb: doe het maar zodanig dat je het vergeten hebt op het moment dat je het gedaan hebt. Dat is ook heel belangrijk, ook in het, er schiet me nu een totaal ander voorbeeld te binnen waarbij het zo belangrijk is te vergeten wat je doet. Dat geldt ook in het pastoraat, als je met mensen dingen bespreekt, ze hebben je dingen verteld die vertrouwelijk zijn. Sommige mensen hebben de gave van de onthouding dat wil zeggen die kunnen goed onthouden wat er gezegd is, en andere hebben de gave van de vergetelheid. In het pastoraat is het heel mooi om de gave van de vergetelheid te hebben. Als je een goed werk gedaan hebt, bijvoorbeeld een grote gift, vergeet het alstublieft maar meteen, dan kun je ook niet jezelf er voor op de borst kloppen.

Ik lees weer uit de Telosvertaling, Mattheüs 5 vanaf vers 33 tot het eind van dit hoofdstuk. "U hebt eveneens gehoord dat tot de ouden gezegd is: 'u zult geen valse eed zweren maar de Here uw eden houden.' Maar Ik zeg u helemaal niet te zweren. Niet bij de hemel want hij is de troon van God, niet bij de aarde want zij is de voetbank voor Zijn voeten, niet bij Jeruzalem want zij is de stad van de grote Koning, niet bij uw hoofd zult u zweren want u kunt niet één haar wit of zwart maken. Laat uw woord 'ja' echter ja zijn en uw 'nee' nee. En wat meer is dan dit is uit de boze. U hebt gehoord dat gezegd is: 'oog om oog en tand om tand' maar Ik zeg u de boze niet te weerstaan maar wie u op uw rechterwang slaag, keer hem ook de andere toe. En wie met u een rechtsgeding wil voeren en uw onderkleed nemen, laat hem ook de mantel. En wie u tot één mijl zal dwingen, ga met hem twee. Geef aan hem die van u vraagt en keer u niet af van hem die van u wil lenen. U hebt gehoord dat gezegd is: 'u zult uw naaste liefhebben en uw vijand haten' maar Ik zeg u: 'heb uw vijanden lief en bidt voor hen die u vervolgen' opdat u zonen wordt van uw Vader die in de hemelen is. Want Hij laat Zijn zon opgaan over bozen en goeden en laat het regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. Want als u hen liefhebt die u liefhebben, wat voor loon hebt u? Doen ook de tollenaars niet hetzelfde? En als u alleen uw broeders groet, wat doet u meer? Doen ook de volken niet hetzelfde? Weest u dan volmaakt zoals uw hemelse Vader volmaakt is." Tot zover lezen we uit het Woord van God.

Waarom zijn de Bijbelvertalers bang om Zijn Naam te schrijven? Het is toch het Levende Woord?

Ja, er zijn ook in het Bijbel vertalen tradities. De Septuagint begon er al mee. Het begon er al mee dat de Joden om de naam van God niet ijdel te gebruiken eenvoudig besloten om die naam dan helemaal niet meer te gebruiken, en dus overal die te vervangen door Adonai. Dus een heleboel gebeden beginnen met: Baruch atah adonai eloheinu adonai en eigenlijk staat daar de naam Jahweh. Die gewoonte drong door in de interpunctie, in de vocale tekentjes, Het Hebreeuws heeft alleen maar medeklinkers maar later zijn daar klinkertjes bij gezet. Bij het woord Jahweh staan de klinker van Adonai, met gevolg dat die naam uitgesproken werd als Jehova, wat eeuwen lang tot het misverstand leidde dat dat de naam van God was. Allen de Jehova's getuigen denken dat nog steeds, maar dat is een vergissing. De klinkertjes van adonai stonden bij de naam Jahweh om de lezer eraan te herinneren: denkt erom dat je adonai uitspreekt. Toen de Griekse vertaling gemaakt werd in de tweede, derde eeuw voor Christus, heeft men de naam van God vervangen door kurios= heer. Eenvoudig omdat die gewoonte allang bestond om toch Heer te lezen nam men het dus ook over in de vertaling. Toen ging het vervolgens naar de Latijnse vertaling toe, de Vulgaat, toen de eerste protestantse vertalingen verschenen nam men die gewoonte over. Die bestond toen al zoveel honderden jaren en dus werd ook in die vertalingen, eerst door Luther – Herr- dan in het Engels – Lord – toen kwam de Statenvertaling, die hadden een extra probleem want in het Nederlands zei je in die tijd Here. Dat zei je niet alleen tegen God dat zei ook tegen een andere meneer- Here- precies hetzelfde.

Ik lees uit de Telosvertaling vanaf Mattheüs 5: 21. "U hebt gehoord dat tot de ouden gezegd is: U zult niet doden en wie doodt zal vallen aan het gericht. Maar Ik zeg u dat ieder die ten onrechte op zijn broeder toornig is, zal vervallen aan het gericht en wie tot zijn broeder zegt: Raka! (dat betekent leeghoofd of nietsnut) zal vervallen aan de Raad en wie zegt: Dwaas! zal vervallen aan de hel van het vuur. Wanneer u dan u gaven offert op het altaar en u daar herinnert dat uw broeder iets tegen u heeft, laat daar uw gave voor het altaar en ga eerst heen. Verzoen u met uw broeder en kom dan en offer uw gave. Wees spoedig welgezind jegens uw tegenpartij terwijl u met hem onderweg bent opdat uw tegenpartij u niet misschien aan de rechter en de rechter u aan de dienaar overlevert en u in de gevangenis geworpen wordt. Voorwaar, Ik zeg u, u zult daar geenszins uitkomen voordat u de laatste kwadrant hebt betaald. U hebt gehoord dat gezegd is: U zult geen overspel plegen maar Ik zeg u dat ieder die een vrouw aanziet om haar te begeren al overspel met haar gepleegd heeft in zijn hart. Als nu uw rechteroog u een aanleiding tot vallen is, trek het uit en werp het van u. Want het is nuttig voor u dat één van uw leden vergaat en niet uw hele lichaam in de hel wordt geworpen. En als uw rechterhand u een aanleiding tot vallen is, hak die af en werp die van u. Want het is nuttig voor u dat één van uw leden vergaat en niet uw hele lichaam naar de hel gaat. Er is ook gezegd: ieder die zijn vrouw verstoot moet haar een scheidbrief geven maar Ik zeg u dat ieder die zijn vrouw verstoot anders dan uit oorzaak van hoererij, maakt dat zij ook overspel pleegt en wie een verstotene trouwt, pleegt overspel." Tot zover lezen we uit het Woord van God.

Ik blijf wikken en wegen over de wetten van Leviticus 23 hebt u dat ook wel eens? (Waar men allemaal niet over in kan zitten, maar het is wel een hele diepe vraag). Ik vraag me af al die ziektes, komen die toch niet, (het is niet hoofdstuk 23 maar dat geeft volgens mij niet) komen die toch niet doordat we varkensvlees of bijvoorbeeld paling eten Dan wordt er wel gezegd: door Jezus' kruisiging is dat allemaal niet meer nodig maar ik twijfel. Bijvoorbeeld als twee mannen niet samen kwamen hadden we ook geen aids. Komt er geen ziekte over de zonde?

Wij lezen uit Mattheüs 5 uit de Telosvertaling vers 13 t/m 20. "U bent het zout van de aarde. Als nu het zout smakeloos wordt waarmee zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer voor dan om weggeworpen en door de mensen vertreden te worden. U bent het licht van de wereld. Een stad die op een berg ligt kan niet verborgen zijn. Ook steekt men geen lamp aan en zet die onder de korenmaat maar op de kandelaar en zij schijnt voor allen die in het huis zijn. Laat zo uw licht schijnen voor het oog van de mensen opdat zij uw goede werken zien en uw Vader die in de hemelen is verheerlijken. Meent niet dat Ik ben gekomen om de wet of de profeten op te heffen. Ik ben niet gekomen om op te heffen maar om te vervullen. Want voorwaar Ik zeg u: totdat de hemel en de aarde voorbijgaan zal niet één jota of één tittel van de wet voorbijgaan totdat alles is gebeurd. Wie dan één van deze geringste geboden ontbindt en de mensen zo leert zal de geringste worden genoemd in het koninkrijk der hemelen. Maar wie ze doet en leert die zal groot worden genoemd in het koninkrijk der hemelen. Want Ik zeg u dat als uw gerechtigheid niet overvloediger is dan die van de schriftgeleerden en farizeeën, u het koninkrijk der hemelen geenszins zult binnengaan." Tot zover lezen we uit het Woord van God.

Ik mag u nog wel in herinnering roepen wat de bergrede is. Ik heb u de vorige maal een heleboel dingen opgesomd wat de bergrede NIET is; dat ga ik nu niet herhalen. Misschien kan ik het nog het kortste samenvatten door te zeggen: de bergrede, daar vind je de grondregels van het koninkrijk der hemelen oftewel het koninkrijk Gods. Ik hoor niet tot degenen die daar een fijnzinnig onderscheid tussen maken. Die grondregels gelden niet voor het koninkrijk zoals het straks zal aanbreken als de Messias komt; als de Here Jezus terugkomt. Want deze grondbeginselen veronderstellen vervolging en verdrukking. We hebben dat bij de zaligsprekingen gezien. Het zijn dus de grondbeginselen van het koninkrijk in de tijd dat de Here Jezus Zijn discipelen zou hebben verlaten, teruggekeerd zou zijn naar de hemel tot op de tijd dat Hij terugkomt. Ze worden hier aangesproken als discipelen. Het gaat hier niet over de Kerk, over de Gemeente; het gaat hier niet over vergeving van zonde. Het gaat hier over het koninkrijk Gods. Het gaat hier over onze plek daarin als discipelen. Dat is heel belangrijk. Als volgelingen van Jezus. Want de weg die in de zaligsprekingen werd beschreven dat is de weg van de Here Jezus zelf. Hij heeft die vervolging en verdrukking meegemaakt. Hij hongerde en dorstte naar de gerechtigheid. Hij was een vredestichter. Hij was iemand die treurde om de omstandigheden van toen. Hij was iemand die barmhartigheid heeft betoond. Het enige wat je misschien niet kan zeggen: dat Hij arm van geest was omdat dat lijkt te veronderstellen vernedering, verootmoediging over je zonden. Maar voor de rest is dit het beeld van de Here Jezus zelf en dus ook het beeld van Zijn volgelingen.

De eerste vraag kreeg ik mondeling dus laat ik die maar eerst doen, anders zou ik hem nog kunnen vergeten. O, dat is een hele spannende vraag. Dat is: Zegt de Here Jezus dan in Mattheus 5:17 toch eigenlijk niet Ik ben gekomen om de wet wel te ontbinden maar jullie krijgen een mooie nieuwe wet van mij cadeau: de wet van Christus?

Ik heb ergens in een tussenzin tijden de toespraak gezegd: ten diepste gaat het natuurlijk maar om één Thora, die ik zou willen noemen de eeuwige Thora. Alleen die komt voor in verschillende varianten. Ik heb een boek geschreven dat heet "hoe lief heb ik uw wet". Ik betreur het ten zeerste dat het uitverkocht is en dat de uitgever denkt dat de markt te zeer verzadigd is om nog een nieuwe oplage te doen. Dat vind ik eigenlijk wel jammer, maar in mijn dogmatische reeks komen al die inhouden wel terug op een of andere manier, daarin heb ik geprobeerd dat uiteen te zetten. Als gaat over de Mozaïsche wet en de Messiaanse wet, er is nog een derde wet, de wet van het millennium, de wet van het Messiaanse vrederijk na de wederkomst, maar dan moet je in het duizendjarige rijk geloven en zo, dus daar gaan we nu maar niet op in. Als we die twee vergelijken, het zijn natuurlijk varianten van de ene Thora, de messiaanse Thora is niet een andere, het is de verdieping van de Mozaïsche Thora. Tegelijkertijd moet je die twee toch goed onderscheiden anders zeg je, nou ja, aan het eind komt dit dan toch weer op hetzelfde neer, namelijk die Messiaanse wet dat is gewoon wat wij de morele wet noemen uit de wet van Mozes. Nee, het is toch weer anders dan die Tien geboden en daarom is dat ene gebod dat sabbatsgebod zo heerlijk beslissend. In de hele discussie tussen de reformatorischen en de evangelischen zijn er twee thema's waaruit als je er lang genoeg over praat blijkt dat alles er mee samenhangt. Het ene is de doop, daar gaan we het nu eens een keer niet over hebben voor de verandering, alles hangt er mee samen blijkt. Ik verbaas me altijd zeer over mensen die zich laten groot dopen en toch gewoon Calvinist willen blijven, dat kan gewoon niet. Als u denkt dat u dat kunt dan bent u postmodern, die kunnen wel meer tegenstrijdige dingen tegelijkertijd geloven. Zo is het ook met het sabbatsgebod. Ook daar zijn er drie varianten dat zijn dezelfde drie als straks. Het sabbatsgebod geldt nog steeds, de sabbat is nog steeds op zaterdag, die is niet verplaatst en wij zijn allemaal daaraan gehouden. Denk maar weer aan de zevendedagsadventisten. Marianne Thieme, die u allemaal kent, is zevendedagsadventiste dat zijn de mensen die zeggen: God heeft die sabbat nooit veranderd en zondag mag een bijzondere dag zijn maar de sabbat is de sabbat en daar hebben we ons allemaal aan te houden. Dat is visie numero één.

Er is veel bevestigd over allerlei zaken waar mensen bij betrokken zijn. Dat is ook mooi.

Nu blijven er nog maar drie vragen over.

In de uitleg van de gelijkenissen zoals u die gaf, wie zijn de pachters? Alle gelovigen of de leiders van de gemeente?

Ja, dat is een van die dingen die ik niet verteld heb, het antwoord luidt; in feite is allebei wel goed. Je zou kunnen zeggen de pachters dat zijn de dienstknechten van de Heer en dan zou je in eerste instantie aan de geestelijke leiders kunnen denken. De Here Jezus heeft het per slot daar gesproken tot de geestelijke leiders van Israël, de Farizeeërs en de Schriftgeleerden. Nu is leiders een breed woord, de Farizeeërs waren niet in formele zin leiders, de farizeeërs waren een van de verschillende religieuze stromingen. Als je lid bent van een bepaalde religieuze stroming, christelijke stroming in Nederland dan ben je niet automatisch leider ook al is die stroming nog zo gerespecteerd. Dus farizeeën waren leden van, wat we noemen, een sekte, maar dat klinkt zo lelijk, van een van de stromingen die er in Israël waren, waarvan de Farizeeën en de Sadduceeën de bekendste waren. Schriftgeleerden waren in feite ook niet de leiders, dat waren de theologen en je kunt best een theoloog zijn zonder een leider te zijn. De leiders worden omschreven als de oversten van het volk. We lezen van Nicodemus dat hij overste was van de Joden, dat is een geestelijke leider. Ze worden ook genoemd de oudsten van het volk, de oversten en de oudsten dat zijn uitdrukkingen die voorkomen. De pachters kun je dus iets van denken, maar de Here Jezus spreekt tot mensen die op zichzelf ook geen geestelijk leiders waren. In die brede zin van het woord kun je aan elke gelovige denken, daar is geen enkel bezwaar tegen. Farizeeën zijn lid van een bepaalde richting, sadduceeën zijn van een andere richting, in dat tempelonderwijs krijgen ze ook allemaal een beurt, dat van de opstanding gaat tegen de sadduceeën en op een ander moment, ik meen als Hij het heeft over die munt waar de Romeinse keizer op staat, gaat het tegen de sadduceeën en de Herodianen. Alle verschillende groeperingen krijgen daar een beurt. De Here Jezus heeft geen liefjes, geen favorieten, geen lievelingetjes moet ik zeggen. Slechte onderwijzers hebben lievelingetjes in de klas en dat niet alleen, ze laten dat nog merken ook. Je kunt best het ene kind aardiger vinden dan het andere, maar dan moet je dat niet laten merken. Maar bij God zijn geen lievelingetjes. God in de hemel weet dat er 40.000 christelijke denominaties zijn, 40.000, en Hij heeft geen lievelingetjes. Alle ware gelovigen in al die denominaties dat zijn Zijn lievelingetjes. Als ik even die uitdrukking mag gebruiken. We moeten daar heel voorzichtig mee zijn om God omlaag te trekken tot Iemand die partij moet kiezen bij al onze twisten. God staat daar ver boven. Dat maakt het ook zo ernstig als je de gemeente over iets verdeelt. Ik ben dit seizoen met verschillende evangelische gemeenten in aanraking geweest waar ik lezingen hield en waar je dan hoort, een groot deel heeft zich afgescheiden. En als je dan hoort waar het over gaat, met alle respect, voor die mensen zal het allemaal misschien wel verschrikkelijk belangrijk zijn, maar dat mag niet. Daar kun je niet zomaar de gemeente over verscheuren. Ik vind dat doodeng. En dat gaat maar door. We leren het nooit lijkt het wel. Dus ik zou zeggen, wie de schoen past, trekke hem aan, en dat geldt niet alleen voor geestelijke leiders of schriftgeleerd, dat zijn dan wel theologen maar dat is ook niet per se geestelijke leiders en farizeeën zijn gewoon lid van een religieuze richting.

Wij lezen uit Mattheüs 5, de eerste twaalf verzen. Zestig lezingen lijkt me wel wat veel over de bergrede maar ik vind dat toch wel een heel bijzonder voorrecht om het in negen avonden te mogen doen. Pas geleden, op de Betteld, heb ik het in drie keer mogen doen en toen had ik toch echt het gevoel: het is een beetje jakkeren. Dus nu mag ik elk van die drie weer nader in drie onderverdelen. Wij lezen Mattheüs 5: 1-12 en ik doe dat uit de minst slechte vertaling die ik ken: de Telosvertaling. "Toen Hij nu de menigte zag klom Hij op de berg en nadat Hij was gaan zitten, kwamen Zijn discipelen naar Hem toe en Hij opende Zijn mond en leerde hen aldus: gelukkig de armen van Geest want van hen is het koninkrijk der hemelen. Gelukkig zij die treuren want zij zullen vertroost worden. Gelukkig de zachtmoedigen want zij zullen de aarde beërven. Gelukkig zij die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid want zij zullen verzadigd worden. Gelukkig de barmhartigen want zij zullen barmhartigheid verkrijgen. Gelukkig de reinen van hart want zij zullen God zien. Gelukkig de vredestichters want zij zullen zonen van God worden genoemd. Gelukkig zij die worden vervolgd ter wille van de gerechtigheid want van hen is het koninkrijk der hemelen. Gelukkig bent wanneer zij u smaden en vervolgen en liegend allerlei kwaad van u spreken ter wille van Mij, verblijdt en verheugt u want uw loon is groot in de hemelen want zo hebben zij de profeten vervolgd die voor u geweest zijn." Tot zover lezen wij vanavond.

U begrijpt het wel dat het heel belangrijk is dat we een aantal inleidende opmerkingen over de bergrede maken om goed te zien wat wij hier hebben en vooral wat we hier niet vinden. Het in het kader te plaatsen van het hele Mattheüsevangelie dat is wel het allereerste. Mattheüs is het evangelie van de Koning zoals Markus van de dienstknecht en Lukas van de Zoon des mensen Johannes het evangelie van de Zoon van God. Mattheüs heeft het doel ons te laten zien dat de Here Jezus de Koning is volgens de oudtestamentische profetieën. Dat Hij die profetieën nauwkeurig vervult en heeft vervuld om elke Jood te overtuigen dat Hij werkelijk is wat Hij ook zelf claimde te zijn: de Messias, dat is de gezalfde Koning van Israël. Mattheüs wil ons ook laten zien waarom die Koning momenteel afwezig is want dat hadden profeten in het Oude Testament niet voorzegd en voorzien. Zij rekenden erop dat de Messias zou zitten op de troon van Zijn vader David, dat de vijanden verdreven zouden zijn en dat de wereld vanuit Sion geregeerd zou worden en vervuld zou zijn met vrede en gerechtigheid. En Mattheüs maakt duidelijk dat dat komt doordat Zijn eigen volk Hem verworpen heeft. "Wij willen niet dat deze koning over ons is" hebben ze voor Pilatus geroepen. En dan zie je op een bepaald moment, met name in hoofdstuk 13, dat is echt het keerpunt in het evangelie nadat in hoofdstuk 11 en 12 het volk Hem heeft verworpen, de geestelijke leiders Hem hebben verworpen en eigenlijk ook Zijn eigen familie Hem heeft verworpen. Daar zie je dat de Here Jezus zich nu wendt tot de hele wereld. De akker is de wereld zegt de gelijkenis van het onkruid en de tarwe. Het sleepnet wordt uitgegooid in de hele zee. Dat is de volkerenwereld in Mattheüs 13. Dat is van enorme grote betekenis. Mattheüs wil daarmee duidelijk maken waarom het evangelie nu tot alle volken is gekomen en niet langer beperkt is tot Israël. Maar ook waarom het Koninkrijk er nu niet zo uitziet als dat oorspronkelijk de bedoeling leek. En hij laat zien dat dat allemaal wel komt maar pas bij de wederkomst van de Zoon des mensen. Dan zal dat Koninkrijk in vervulling gaan zoals de profeten het hebben aangekondigd. En in die tussentijd bestaat dat Koninkrijk van God in een verborgen vorm. Verborgen omdat de Koning zelf verborgen is. Afwezig is Hij, zoals de gelijkenissen zeggen: hij is als een mens die buitenslands reisde om daar een koninklijke waardigheid voor zich in ontvangst te nemen. Daar is de Here Jezus nu. En intussen vertrouwt Hij dat Koninkrijk toe aan Zijn slaven. Hij geeft ze talenten, Hij geeft ze ponden in Lukas 19 en daarmee moeten ze aan het werk gaan. En daarbij geeft Hij aan de ene kant hun de kracht van de Heilige Geest. Aan de andere kant zullen ze ook te maken krijgen met vervolgingen en verdrukking. Als met de Here Jezus zo gehandeld hebben dan handelt de wereld ook zo met de volgelingen van de Here Jezus.

Waarom wilde Jezus het koninkrijk per se verborgen houden voor het volk?

De Here Jezus zegt dat zelf in Mattheus 13, als de discipelen vragen:"waarom spreekt u in gelijkenissen?" Dan zegt hij: "omdat het jullie gegeven is de verborgenheden van het koninkrijk der hemelen te kennen maar hun is het niet gegeven". En ik heb straks al gezegd ... dat is Mattheus 13 dat is een heel andere situatie dan Mattheus 5. Mattheus 5 is het begin van, of hoofdstuk 4 het begin van de bediening van de Here Jezus, maar geleidelijk wordt de tegenstand steeds groter met als dieptepunt hoofdstuk 11 en 12. Het absolute dieptepunt is als de farizeeën en Schriftgeleerden zeggen: "Hij drijft de demonen uit door Beëlzebul", het hoofd van de demonen. Dat was niet alleen dwaasheid, dat was ook nog lasterlijk ... En dan komt die grote kentering ... Dan zie je dat de Here Jezus voortaan het zaad van het evangelie gaat uitstrooien in de hele wereld. Dus aan de ene kant wordt de kring verbreed, want nu gaat het evangelie tot alle volken er komen, aan de andere kant wordt de kring versmald. We noemen dat in de Bijbel een oordeel van verharding. Dat is een moment wanneer mensen een tijd lang het Woord hebben mogen horen en het absoluut van zich wijzen. Je vindt de verharding van het heidendom in Romeinen 1, de verharding van het Jodendom in Romeinen 11, en de verharding van het naamchristendom in 2Tessalonisensen 2. En die verharding was aangekondigd in Jesaja waar gezegd wordt:"Opdat zij kijkende niet zullen zien en luisterende niet zullen horen". En dat betekend vanaf dat moment ... het openbare onderwijs van de Here Jezus in gelijkenissen is. Dat wil niet zeggen dat die mensen er niets, helemaal niks meer van verstonden. Als de Here Jezus de gelijkenissen uitspreekt van de pachters van de wijngaard, de onrechtvaardige landlieden, dan begrijpen de farizeeën en Schriftgeleerden heel goed wat hij bedoelt; namelijk dat hij op hen doelde en daar zijn ze erg boos over. Dat wil dus niet zeggen dat ze niets ervan begrepen. Het gaat ook vooral om geestelijk verstaan. Want als hij zegt:"de wijngaard wordt van jullie afgenomen en aan een ander volk gegeven", dat is de gemeente van God, dan zijn ze daar heel woedend over, want ze begrijpen dat soort consequenties heel erg goed. Maar dan geeft de Here Jezus eigenlijk op dat moment een stukje uitleg van de gelijkenis ... Dus het is een soort oordeel !.....Maar bedenk dat te allen tijde de mensen uit het volk, uit de menigten, de scharen zoals dat in de oudere vertaling heet, altijd, voor zover ze niet onder dat oordeel van verharding vallen, de gelegenheid krijgen alsnog het woord aan te nemen. De Here Jezus heeft gezegd dat hij ook na zijn heengaan opnieuw dienstknechten tot het volk zou sturen, en dat is ook gebeurd in het boek Handelingen. En Petrus doet een oproep tot bekering aan het volk in Handelingen 2 en dan nog eens in Handelingen 3 en dan zegt hij:"Als jullie nu de Messias aannemen dan zullen de tijden der verkwikking volgen, de tijden van de weder herstelling aller dingen". En als ze dat inderdaad gedaan hadden, dan had nu, dan was toen al het koninkrijk Gods al op aarde begonnen. Om een heleboel andere redenen kon dat natuurlijk niet gebeuren, maar dat veranderde niets aan de verantwoordelijkheid van hen die het ook toen afwezen. Dus je ziet aan de ene kant het Evangelie blijft ook tot Israël komen, ook in het boek Handelingen. Paulus is ook altijd eerst tot Joden gegaan en daarna wendde hij zich tot de niet-Joden. Eerst de Jood en dan de Griek. Maar degenen die het bewust afwijzen ... dan komt er altijd een moment van verharding. Dat zie je in Handelingen ook. Dan zegt Paulus, hij schudt bij wijze van spreken het stof van zijn voeten en hij zegt:"Oké als jullie het niet willen horen, als jullie het bewust afwijzen ga ik nu naar de volkeren". En dan worden ze weer erg boos want dat willen ze ook niet. En ze gaan dan zelfs de mensen opjuinen tegen de apostelen. En dat is niet typisch Joods, dat hebben Christenen in het verleden ook gedaan, naamchristenen. Dat is typisch menselijk. Zelf het heil afwijzen maar het een ander misgunnen aan wie het wordt aangeboden. Dus het is een oordeel samenvattend dat het niet langer tot het volk kwam.

Denkt u dat de Here Jezus hier op aarde lijfelijk zal regeren aangezien de engel Gabriel zegt: Hij zal zitten op de troon van David”, en Davis op aarde regeerde?”

Ik heb een verblijdende mededeling voor u, dat geloof ik inderdaad. De Here Jezus zal lichamelijk terugkomen en aller oog zal Hem zien, ook zij die Hem doorstoken hebben. Zijn voeten zullen staan op de Olijfberg. Dat wil niet zeggen dat de Here Jezus gedurende het hele vrederijk op aarde zal zijn. Met Zijn verheerlijkt lichaam verscheen Hij aan Zijn discipelen gedurende de 40 dagen na Zijn opstanding. Zo zal het zijn ook dan, dat Hij zal verschijnen en elke keer weer zal verschijnen. Zijn troon van David staat op aarde, maar dat wil niet zeggen dat Hij al die tijd tijdens het vrederijk op aarde zal zijn. Maar de troon van David is in elk geval nooit verhuisd naar de hemel zoals sommigen lijken te denken. Ik zal Hem de troon van Zijn vader David geven en dan denkt men dat die troon nu de troon van God is. Als je Openbaring 3 vers 19 leest, dan zult u het verschil goed kunnen zien. Hij zit nu met Zijn Vader op Diens Troon zoals Hij straks zal zitten op Zijn eigen Troon. Dat zegt Hij Zelf. Dat is de troon van David, die is nooit verhuisd naar de hemel.

Wij gaan vanavond lezen uit Lukas hoofdstuk 20. De gelijkenis van de onrechtvaardige pachters zoals het hier in de NBG-vertaling staat. Lukas 20 vanaf vers 9: "Jezus begon tot het volk deze gelijkenis te spreken. Iemand plantte een wijngaard en hij verhuurde die aan pachters en ging geruime tijd buitens lands. En toen het de tijd was zond hij een slaaf tot de pachters opdat zij hem van de vrucht van de wijngaard zouden geven. Maar de pachters sloegen hem en zonden hem met lege handen weg. Maar hij ging voort en zond een andere slaaf. Zij sloegen ook die, behandelden hem smadelijk en zonden hem met lege handen weg. En hij ging voort en zond een derde. Zij verwondden ook die en wierpen hem buiten de wijngaard. Toen zei de heer van de wijngaard: "wat moet ik doen? Ik zal mijn geliefde zoon zenden; die zullen zij wel ontzien." Maar toen de pachters hem zagen overlegden zij met elkander en zeiden: "dit is de erfgenaam. Laten we hem doden opdat de erfenis voor ons zij." En zij wierpen hem buiten de wijngaard en doodden hem. Wat zal dan de heer van de wijngaard met hen doen? Hij zal komen en die pachters ombrengen en die wijngaard aan anderen geven. Maar toen zij dat hoorden zeiden zij: "Dat nooit". Maar hij zag hen aan en zei: "Wat betekent dan dit dat er geschreven is: de steen die de bouwlieden afgekeurd hadden, deze is tot een hoeksteen geworden? En ieder die op die steen valt, zal verpletterd worden en op wie hij valt, die zal hij vermorzelen. En de schriftgeleerden en overpriesters trachtten op hetzelfde ogenblik de hand aan hem te slaan maar zij vreesden het volk want zij begrepen dat Hij deze gelijkenis met het oog op hen gesproken had." Tot zover lezen we uit het Woord van God.

Wij gaan lezen uit Lukas 19. De gelijkenis van de ponden. En ik doe dat weer uit de Telosvertaling; die heeft de nauwkeurigheid van de Statenvertaling en de moderniteit van de hedendaagse vertalingen dus wat wil je nou nog meer, twee in één. Lukas 19: 11: "Toen zij nu dit hoorden (dat is dan de geschiedenis van Zacheüs) sprak hij bovendien een gelijkenis uit omdat hij dicht bij Jeruzalem was en zij meenden dat het Koninkrijk van God onmiddellijk openbaar zou worden. Hij zei dan: een man van hoge geboorte reisde naar een ver land om voor zich een koninkrijk te ontvangen en terug te keren. Hij nu riep zijn tien slaven en gaf hun tien ponden en zei tot hen: doet zaken totdat Ik kom. Zijn burgers echter haatten hem en zonden hem een gezantschap achterna om te zeggen: wij willen niet dat deze over ons regeert. En het gebeurde toen hij terugkwam nadat hij het koninkrijk had ontvangen dat Hij zei dat die slaven aan wie hij het geld had gegeven, bij hem geroepen moesten worden om te weten wat zij aan de zaken hadden verdiend. De eerste nu verscheen en zei: Heer, uw pond heeft tien ponden opgebracht en hij zei tot hem: goed zo, goede slaaf. Omdat je in het geringste trouw bent geweest: heb gezag over tien steden. En de tweede kwam en zei: uw pond, Heer, heeft vijf ponden opgeleverd. Hij nu zei ook tot deze: en jij, wees heer over vijf steden. En de volgende kwam en zei: Heer, kijk uw pond dat ik in een zweetdoek had weggelegd want ik was bang voor u omdat u een streng mens bent. U neemt weg wat u niet neergelegd en u maait wat u niet gezaaid hebt. Hij zei tot hem: uit je eigen mond zal ik je oordelen, boze slaaf. Je wist dat ik een streng mens ben, die wegneemt wat ik niet neergelegd en maai wat ik niet gezaaid heb. Waarom heb je mijn geld dan niet aan een bank gegeven? Dan zou ik het bij mijn komst met rente hebben opgevraagd. En hij zei tot hen die daar bij stonden: neemt het pond van hem af en geeft het aan hem die de tien ponden heeft. (Het volgende vers staat misschien niet in alle vertalingen; het is wat onzeker of het erin hoort). Ze zeiden tot hem: Heer, hij heeft al tien ponden. En dan gaat de tekst verder: Ik zeg u, dat aan ieder die heeft, zal worden gegeven. Van hem echter die niet heeft, zal ook wat hij heeft, worden afgenomen. Die vijanden van mij evenwel die niet wilden dat ik over hen regeerde, breng ze hier en slacht ze in mijn bijzijn af." Tot zover lezen we uit de Heilige Schrift.

Wij gaan vanavond lezen uit het Lukas evangelie. De vorige maal hebben we ook al uit hoofdstuk 18 gelezen. We hebben ons beziggehouden met de eerste gelijkenis die we daar vinden in vers 1-8 de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter en direct daarop vertelt de Here Jezus een andere gelijkenis die we vinden in vers 9-14 en die we noemen: de gelijkenis van de farizeeër en de tollenaar. Ik lees uit de Telos vertaling Lukas 18 vanaf vers 9.

'Hij nu zei ook tot sommigen die van zichzelf vertrouwden dat zij rechtvaardig waren en de overigen verachten, deze gelijkenis: twee mensen gingen op naar de tempel om te bidden, de één een farizeeër en de ander een tollenaar. De farizeeër ging daar staan en bad dit bij zichzelf: o God, ik dank U dat ik niet ben zoals de overige mensen, rovers, onrechtvaardigen, overspelers of ook als deze tollenaar. Ik vast tweemaal in de week, ik geef tienden van al mijn inkomsten. De tollenaar echter bleef op een afstand staan en wilde zelfs zijn ogen niet opheffen naar de hemel maar sloeg zich op de borst en zei: o God, wees mij, de zondaar, genadig. Ik zeg u, deze ging gerechtvaardigd terug naar zijn huis in tegenstelling met de ander want wie zichzelf verhoogt, zal worden vernederd maar wie zichzelf vernedert, zal worden verhoogd.' Het zijn maar zes verzen waarmee wij ons vanavond bezighouden. En deze gelijkenis is helemaal niet zo gemakkelijk. Oppervlakkig gesproken zou je dat misschien wel denken maar ik hoop dat u gaat zien dat er meer in zit dan het zo lijkt.

In de Statenvertaling staat dat de tollenaar meer gerechtvaardigd naar huis ging, de farizeeër was dus ook gerechtvaardigd?

Ik heb natuurlijk de grootste bewondering voor de Statenvertaling, zoals u allemaal, en ik kan niet wachten tot de herziene Statenvertaling uitkomt, maar het blijft allemaal maar mensenwerk. Het is een boeiend punt, deze vertaling heeft ervan gemaakt, hij ging gerechtvaardigd naar huis, even kijken waar het staat, in Lucas 18, in tegenstelling met de ander. Je zou de kanttekening van de Statenbijbel er eens op na moeten slaan, want ik kan me niet voorstellen dat die goede Statenvertalers bedoelden dat die farizeeër ook een beetje gerechtvaardigd ging, maar die andere meer. Dus daarom heb ik de Telosvertaling genomen, dan heb ik minder verrassingen, hier staat gerechtvaardigd in tegenstelling met de ander. Ik houd het erop dat dat het juiste is. Ik hoop dat u daarmee kan leven zuster. De andere vraag, dit is heel belangrijk, je hart geven, hoe doe je dat dan? Dat is een goede vraag. Er staat dat mooie woord in de Spreuken dat ik een paar keer geciteerd heb, 'Mijn zoon, geef mij je hart'. Laat ik een tegenvraag stellen en dat is: "Hoe ziet uw gebedsleven eruit?" Je kunt je aardig verstoppen ook in je gebed, dat kunnen we als mensen onder elkaar, je kunt hele gesprekken met elkaar voeren vooral over zaken die ons binnenste niet raken waarbij je eigenlijk jezelf nooit blootgeeft. Ik herinner me een jongedame die zei: 'Ik maak de verkering maar uit want hij heeft nog nooit iets van zijn hart laten zien. In mijn jeugd en zeker in de tijd van mijn grootouders kwam dat in het hoofd van niemand op, want ik weet niet of onze en uw grootouders zo elkaar hun hart lieten zien. Dat is ook wel iets van onze tijd, maar het is ook wel iets heel moois. En ik denk dat ik dat meisje begreep; hij laat mij niets van zijn binnenkant zien, hij laat mij niet toe in zijn hart. Je kunt wel verliefd op elkaar zijn en dat geeft een aantrekkingskracht maar niet per se een aantrekkingskracht tussen twee harten. Vriendschappen kunnen alleen maar bestaan, intieme vertrouwelijke relaties kunnen alleen maar bestaan als je je hart aan die ander laat zien.

Een zeer goedenavond.

Inderdaad het gaat over de onrechtvaardige rechter. De vorige keer stond er per abuis op het scherm de rechtvaardige rechter. Daar is iets voor te zeggen want uiteindelijk doet hij dan toch recht. Toen was hij dus eventjes een rechtvaardige rechter. En uiteindelijk gaat de gelijkenis over God. En Hij is ook een rechtvaardige rechter.

Lukas 18, ik lees uit de Telosvertaling vanaf vers 1. "Jezus nu sprak ook een gelijkenis tot hen met het oog daarop dat zij altijd moesten bidden en niet moedeloos worden en zei: er was in een stad een rechter die God niet vreesde en geen mens ontzag. Nu was er in die stad een weduwe die naar hem toekwam en zei: verschaf mij recht tegenover mijn tegenpartij en hij wilde een tijd lang niet. Daarna echter zei hij bij zichzelf: hoewel ik God niet vrees en geen mens ontzie, zal ik omdat deze weduwe mij lastigvalt, haar recht verschaffen opdat zij mij niet uiteindelijk in het gezicht komt slaan. De Heer nu zei: hoort wat de onrechtvaardige rechter zegt. Zal God dan Zijn uitverkorenen geenszins recht verschaffen die dag en nacht tot Hem roepen en laat Hij hen lang wachten? Ik zeg u dat Hij hun spoedig recht zal verschaffen. Als evenwel de Zoon des mensen komt, zal Hij dan het geloof vinden op aarde?" Tot zover lezen we uit de Heilige Schrift.

Ik kan mij voorstellen dat u dit net zo'n eigenaardige gelijkenis vindt als die we kortgeleden hadden waarin ook al het woord onrechtvaardig stond, de onrechtvaardige rentmeester. Waarvan je zou kunnen denken: wat zijn er nou toch voor overeenkomsten die de Heer trekt tussen ons en zo'n onrechtvaardig man? Je moet blijkbaar heel goed letten op de punten van overeenkomst en vooral niet letten op de verschillen. En hier is het nog een beetje moeilijker want hier gaat het over een onrechtvaardige rechter die niet met ons vergeleken wordt maar nota bene met God zelf. En stiekem in je hart denk je: had de Heer daar nou niet een beter voorbeeld voor kunnen gebruiken dan zo'n man, die nota bene zelf zegt dat hij God niet vreest. Dat is merkwaardig trouwens, hij kent God dus, hij is geen atheïst. Hij zegt niet: ik geloof niet in het bestaan van God. Hij zegt: ik vrees God niet. Dat is een enorm verschil. Hij weet van God, dat maakt het alleen nog maar erger. Hij vreest God niet en hij ontziet geen mens. Hij is blijkbaar alleen uit op zijn eigen belangen. Hij trekt zich van niemand wat aan. De enige reden waarom hij uiteindelijk toegeeft is omdat hij bang is dat die weduwe tenslotte een klap in zijn gezicht geeft. Dan denk ik, tjonge, moet nou zo iemand met God vergeleken worden? Misschien moet je een beetje begrijpen hoe dat in het Joodse denken gaat. Dit is een typisch, mag ik het met een duur woord zeggen, a fortiori argument. A fortiori betekent in het Nederlands des te sterker. Als A zo is dan geldt B des te meer. Dat is een redenering die je ook in de Bijbel wel tegenkomt maar ook in het Joodse denken heel gebruikelijk is. Als je vraagt bijvoorbeeld: waar lees ik dat nou in de Bijbel dat je een reinigingsbad moet nemen? Joden moeten een reinigingsbad nemen bij allerlei gelegenheden. Vrouwen elke maand als hun periode voorbij is. Waar staat dat nou in de Bijbel? Nou, dat staat dan nergens maar zo zeggen ze: het blijkt toch uit Exodus 20 of 19 als Israël daar bij de Sinaï is dan staat er dat ze hun kleren moeten wassen. Nou, als ze hun kleren moeten wassen om zich te kunnen reinigen en te kunnen voorbereiden op de ontmoeting met de Here God dan des te sterker geldt dat ze zichzelf moesten wassen. En dat is dan het bewijs. Ze moesten zichzelf wassen. Daar zijn alle Joden het ook niet mee eens, het is ook wel een beetje een gezocht argument maar het geeft een voorbeeld hoe dat werkt dat des te sterker. Waar het één zo is daar moet het andere des te eerder nog waar zijn. Je vindt bij Paulus ook wel voorbeelden daarvan maar ik laat dat verder maar zitten. U moet dat maar aannemen want hier is het eigenlijk heel duidelijk. De Here Jezus zegt als zo'n man, die eigenlijk om God noch gebod ook maar iets geeft. Je snapt niet dat zo'n man überhaupt rechter is geworden. Als zo'n man uiteindelijk toegeeft omdat deze weduwe zo aandringt, hoe zal het met God dan wel niet zijn? Dan geldt dat voor God, die van Zijn kinderen houdt, des te sterker. Dat is een beetje het type gelijkenis of vergelijking dat we hier aantreffen.

Dank u voor uw vragen. De eerste is trouwens geen vraag maar een opmerking.

God zei tegen Mozes: "Ik verdelg het volk" maar deed dat niet. God had een belofte gedaan aan Abraham. Er staat verder geen vraag bij dus we zullen het maar als een onderstreping beschouwen van iets dat ik daarstraks zelf ook al gezegd heb. Je mag God houden aan Zijn belofte.

Hier is iemand die vraagt; ik heb wat moeite met het zinnetje: "Zal Hij hen lang laten wachten?" Dat staat aan het eind van vers 7. Het antwoord daarop zou in mijn beleving 'nee' suggereren.

Daar hebt u ook volkomen gelijk aan, dat zou u daar verwachten en ik denk ook dat je dat mag zeggen. Nu zegt u, lang, maar ja, wat is lang? Ik heb weleens heel lang moeten bidden. Er staat natuurlijk wel in vers 3 of 4 van die rechter 'hij wilde een tijd lang niet'. Een van de punten in die gelijkenis is natuurlijk wel dat het ook wel eens een tijdje kan duren. Dat is niet per se in tegenspraak met wat de Here Jezus zei. Het kan weleens een tijdje duren maar het is niet zo dat Hij je eindeloos laat wachten. En als het een tijd duurt dan is dat ook omdat daar een goede reden voor is, laten we dat nu aannemen. Het is niet altijd maar zo dat God onmiddellijk de dingen doet zoals wij dat willen. Daar is ook weer een tijd voor. Maar het is ook geen eindeloze tijd. Het is een beetje een spanningsveld. Oneindig laten wachten, nee, maar een tijd lang wel. Net als in de gelijkenis, dat kan gebeuren. Daar krijgen wij ook geen inzage in waarom God dat dan niet onmiddellijk doet, het moet natuurlijk wel passen in het grote geheel, wij sturen één gebed naar boven en misschien zijn er wel een heleboel gebeden die tegelijkertijd worden opgezonden die tegenstrijdig zijn. De toeristen bidden om zonneschijn en de boeren om regen. Nou, zoek het maar uit boven allemaal. Dat is weleens een keer heel lastig lijkt me en je kunt niet allebei tevreden stellen. Hoewel, ik heb wel een tip; 's nachts regen en overdag zonneschijn, hoe vindt U dat? Maar ja.

Wij gaan lezen uit Lukas 16: 19 – 31. Lukas 16, ik lees vanavond eens uit de Telosvertaling, voor de verandering. "Nu was er een rijk mens en hij ging gekleed in purper en fijn linnen en vierde elke dag schitterend feest. Nu lag er ook een arme, genaamd Lazarus, aan zijn voorpoort vol zweren, begerig zich te verzadigen met wat van de tafel van de rijke viel. Maar zelfs de honden kwamen zijn zweren likken. Het gebeurde nu dat de arme stierf en door de engelen werd gedragen in de schoot van Abraham. De rijke nu stierf ook en werd begraven. En toen hij in de Hades zijn ogen opsloeg terwijl hij in pijnen verkeerde, zag hij Abraham uit de verte en Lazarus in zijn schoot. En hij riep de woorden: Vader Abraham, erbarm u over mij en zend Lazarus om de top van zijn vinger in water te dopen en mijn tong te verkoelen want ik lijd smart in deze vlam. Abraham echter zei: kind, bedenk dat u het goede hebt ontvangen in uw leven en Lazarus evenzo het kwade. En nu wordt hij hier vertroost maar u lijdt smart. En bij dat alles is er tussen ons en u een grote kloof gevestigd zodat zij die van hier naar u willen overgaan niet kunnen en zij van daar niet naar ons kunnen overkomen. Hij echter zei: Ik bid u dan vader dat u hem zendt naar het huis van mijn vader want ik heb vijf broers opdat hij ernstig tot hen kan getuigen zodat ook zij niet komen in deze plaats van pijn. Abraham echter zei: zij hebben Mozes en de profeten, laten zij naar hen luisteren. Hij echter zei: Nee, vader Abraham, maar als iemand van de doden naar hen toegaat dan zullen zij zich bekeren. Hij echter zei tot hem: Als zij naar Mozes en de profeten niet luisteren zullen zij, ook al stond iemand uit de doden op, zich niet laten overtuigen. Tot zover uit het Woord van God.

Een mooie eerste vraag.

Hoe leren wij te rekenen met de wederkomst? Er wordt al zo lang gesproken over de eindtijd dat we niet meer alert zijn.

Rekenen moet je hoe dan ook niet doen. Ik heb al allerlei berekeningen gehoord, Pasen 2010, heeft een Canadese dominee uitgerekend, komt Christus terug, dus dan weet u dat vast. Anderen zeggen december 2011 of is het 2012, dat komt uit de Maya-tijdrekening. Het is leuk dat mensen die zulke dingen uitrekenen altijd op een getal uitkomen dat net iets verder weg ligt. Je komt maar zelden iemand tegen die zegt; Ik heb het uitgerekend en het is in het jaar 2748. Dat is niet interessant. Het is altijd net een stukje verder. Nee, dat moet je allemaal niet doen, we weten dag noch uur en dat laten we maar zo. "Er wordt wel veel over de eindtijd gesproken" dat is helemaal niet waar, dat is pas vanaf de 19e eeuw. Ik weet dat is voor uw geboorte al, maar op de hele kerkgeschiedenis is dat niet zo lang. En in de 19e eeuw zijn hele belangrijke omwentelingen geweest en wat is nu die twee eeuwen op het geheel van de kerkgeschiedenis? En ik geloof dat we meer redenen hebben om over de eindtijd te spreken dan wie dan ook tevoren. Dat is simpel, want we zijn nu dichter bij de wederkomst dan gisteren. Dat kan niemand ontkennen. Maar dat niet alleen, er zijn ook heel veel bijzondere redenen om over de eindtijd te spreken. Dat zou best een heel interessante avond kunnen worden. Ga naar mijn broer, die heeft daar een hele diaserie over en die weet het precies. Dus ga het aan hem vragen. Als je toch zegt; Ik heb liever twee Ouwenelen, dan, op 15 februari wordt er een boekje van deze Ouweneel aangeboden en dat heet "Komt er een grote opwekking?" Het antwoord luidt: "Nee, die is al begonnen." Hebt u hem? Maar dat boekje gaat over de eindtijd. Met alle kenmerken van onze tijd.

Je zou bijna kunnen zeggen we gaan verder waar we gebleven zijn want de vorige keer eindigden we met het slot van hoofdstuk 15 en we gaan nu onmiddellijk verder in hoofdstuk 16 van het Lukasevangelie. Wij lezen Lukas 16 vanaf vers 1: "Jezus zei ook tot Zijn discipelen: Er was een rijk man die een rentmeester had. Van deze werd Hem aangebracht dat hij Zijn bezit verkwistte. En Hij liet hem roepen en zei tot hem: Wat hoor ik daar van u? Doe verantwoording van uw beheer want gij kunt niet langer rentmeester blijven. De rentmeester zei bij zichzelf: Wat moet ik doen want mijn heer ontneemt mij mijn rentmeesterschap. Spitten kan ik niet, voor bedelen schaam ik mij. Ik weet wat ik doen zal opdat zij mij wanneer ik uit mijn rentmeesterschap ontzet ben, in huis zullen nemen. En hij ontbood de schuldenaars van zijn heer één voor één bij zich en zei tot de eerste: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig? Hij zei: Honderd vaten olie. Hij zei tot hem: Hier hebt gij uw schuldbekentenis. Ga vlug zitten en schrijf vijftig. Daarna zei hij tot de tweede: En hoeveel zijt gij schuldig? Hij zei: Honderd zakken tarwe en hij zei tot hem: Hier hebt gij uw schuldbekentenis. Schrijf tachtig. En de heer prees de onrechtvaardige rentmeester dat hij met overleg gehandeld had. Want de kinderen van deze wereld gaan ten aanzien van hun geslacht met veel meer overleg te werk dan de kinderen des lichts. En Ik zeg u: Maakt u vrienden met behulp van de onrechtvaardige Mammon opdat wanneer deze u ontvalt , men u opneme in de eeuwige tente. Wie in zeer weinig getrouw is, is ook in veel getrouw. En wie in zeer weinig onrechtvaardig is, is ook in veel onrechtvaardig. Indien gij dus niet trouw zijt geweest ten aanzien van de onrechtvaardige Mammon, wie zal u dan het ware goed toevertrouwen? En indien gij niet getrouw zijt geweest ten aanzien van het goed van een ander, wie zal u het onze geven? Geen slaaf kan twee heren dienen want hij zal of de ene haten en de andere liefhebben of zich aan de ene hechten en de andere minachten. Gij kunt niet God dienen en Mammon. Dit alles hoorden de Farizeeën, die geldzuchtig waren en zij hoonden Hem. En Hij zei tot hen: Gij zijt het, die voor rechtvaardig wilt doorgaan voor de mensen, maar God kent uw harten. Want wat hoog is bij mensen, is een gruwel voor God." Tot zover lezen we uit het Woord van God.

U hebt mij mooie vragen gegeven. Ik heb u hier en daar ook wel geprikkeld tot bepaalde vragen en sommige hebben ook een wat korzelige ondertoon, maar dat geeft allemaal niet. Hoe kijkt u tegen de leer aan dat wij delen in de zegen van Abraham? Dat gaat toch over aardse zegeningen? Nu, dit is al een hele mooie vraag.

Ik kijk tegen die leer zeer positief aan want die staat in de Bijbel. In Romeinen 4 daar wordt verteld dat Abraham tweeërlei nageslacht heeft, een, zo noem ik het nu maar, fysieke of biologisch nageslacht en een geestelijk nageslacht. Dat eerste dat zijn z'n fysieke nazaten en de tweede dat zijn de mensen die wandelen in hetzelfde geloof als Abraham. Je vindt datzelfde ook in Galaten 3 beschreven, wij zijn ook zonen van Abraham door het geloof. Dat gaat over aardse zegeningen, neen, hij heeft tweeërlei nageslacht, voor zijn aardse, biologische nageslacht zijn er ook geestelijke zegeningen, maar ook aardse zegeningen, een land en een volk en een messias. Een land, een volk en een koning die over dat volk in dat land zal regeren. Dat wordt straks vervuld in het messiaanse rijk en dat gaat over zeer aardse zegeningen. Het is merkwaardig hè, even zo tussendoor, dat zoveel mensen die teruggrijpen op zo'n oer oud-testamentisch principe als de aardse zegeningen, de tienden geven, dat die tegelijkertijd soms niets willen weten van het feit dat er voor Abrahams lichamelijke nageslacht nog een heel aardse toekomst is weggelegd vol geestelijke zegeningen, maar geestelijk is niet hetzelfde als hemels. Maar wat ons betreft, wij wonen niet met Israel straks in dat land, dan wordt het ook veel te druk trouwens, als we daar allemaal zouden gaan wonen. Abraham heeft ook nog een andere verwachting gehad, Abraham heeft een dubbele verwachting gehad, hij verwachtte de hemelse stad waarvan God de Ontwerper en Bouwmeester is. En dáár zien wij ook naar uit, het geestelijk nakomelingschap van Abraham ziet uit naar die geestelijke stad en het lichamelijk nageslacht van Abraham mag uitzien naar het aardse Jeruzalem, wat straks weer hersteld zal worden. Daar zit natuurlijk heel wat aan vast, maar ik hou het even voor de simpelheid hierbij. De zegen van Abraham gaat dus niet alleen maar over aardse zegeningen. Het gaat uiteindelijk over het koninkrijk Gods en dat heeft een aardse kant, waar Israel straks van zal mogen genieten en het heeft ook een zeer hemelse kant, wij zullen als het ware dat vrederijk van bovenaf meemaken, vanuit de hemelse stad.

Wij lezen uit Lukas 15 en ik doe dat uit de Telos-vertaling. Lukas 15 vanaf vers 11. 'Hij nu zei: iemand had twee zonen en de jongste van hen zei tot zijn vader: Vader, geef mij het deel van het bezit dat mij toekomt en hij verdeelde het vermogen onder hen. En na niet vele dagen pakte de jongste zoon alles bijeen en ging op reis naar een ver land en bracht daar zijn bezit door in een losbandig leven. Toen hij nu alles had verteerd kwam er een zware hongersnood in dat land en hij begon gebrek te lijden. En hij ging heen en vervoegde zich bij één van de burgers van dat land en die zond hem op zijn velden om varkens te weiden en hij begeerde zich te verzadigen met de peulenschillen die de varkens aten en niemand gaf ze hem. Toen kwam hij tot zichzelf en zei: Hoeveel dagloners van mijn vader hebben overvloed aan broden en ik verga hier van honger. Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tot hem zeggen: Vader ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u. Ik ben niet meer waard uw zoon te heten. Maak mij als één van uw dagloners. En hij stond op en ging naar zijn vader. Toen hij nu nog veraf was zag zijn vader hem en werd met ontferming bewogen. En hij liep snel op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem innig. De zoon nu zei tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u. Ik ben niet meer waard uw zoon te heten. De vader echter zei tot zijn slaven: Haal vlug het beste kleed tevoorschijn en trek het hem aan en doe een ring aan zijn hand en sandalen aan zijn voeten en haal het gemeste kalf, slacht het en laten wij eten en vrolijk zijn, want deze zoon van mij was dood en is weer levend geworden; hij was verloren en is gevonden. En zij begonnen vrolijk te zijn. Nu was zijn oudste zoon op het veld en toen hij terugkeerde en het huis naderde hoorde hij muziek en dans en hij riep één van de knechten bij zich en vroeg wat dat kon zijn. Deze nu zei tot hem: Uw broer is gekomen en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond heeft teruggekregen. Hij echter werd toornig en wilde niet naar binnen gaan. Zijn vader nu ging naar buiten en spoorde hem aan. Hij antwoordde echter en zei tot zijn vader: Zie zoveel jaren dien ik u en nooit heb ik uw gebod overtreden en mij hebt u nooit een bokje gegeven om met mijn vrienden vrolijk te zijn. Nu echter die zoon van u gekomen is, die uw vermogen met hoeren heeft opgemaakt, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht. Hij echter zei tot hem: Kind, jij bent altijd bij mij en al het mijne is het jouwe. Wij nu moeten vrolijk en blij zijn want deze broer van jou was dood en is levend geworden en hij was verloren en is gevonden. Tot zover lezen we uit het Woord van God.

Ik heb een mooie stapel vragen, ik dacht, dit is zo bekend, daar komen geen vragen over maar het valt toch weer mee, of tegen, net hoe je het bekijkt.

Is het soms zo, zegt de eerste vraag, dat al het goeds dat nu nog in het vaderhuis was, van de oudste zoon was? Er staat immers; "hij deelde hun het goed". Dus de oudste zoon had zo dat bokje kunnen pakken. Ja, de moeilijkheid is bij gelijkenissen om uit te leggen wat er wel staat en, wat veel moeilijker is, om uit te leggen wat er niet staat. Je moet zulke gelijkenissen natuurlijk niet teveel overvragen. Datgene wat verteld wordt dat heeft een geestelijke betekenis. Ik denk dat je haast wel kan zeggen bij bijna alles wat er verteld wordt, daar kun je vragen naar de toepassing, maar de toepassing te geven van wat er niet verteld wordt is natuurlijk lastig. Normaal zou je zeggen, zou dat goed pas verdeeld zijn als die vader gestorven was, en dan wordt het goed verdeeld onder die zonen en dat is hier helemaal niet aan de orde. En hoe dat in die tijd precies ging dat hoeft ons ook niet zo erg bezig te houden. Ik kan me voorstellen dat die vader gezegd heeft: "Luister, dit is de totale waarde, ik kan de helft ervan te gelde maken en ik kan je het geld meegeven. Je kunt ook gewoon hier blijven, dan brengt het meer geld op. Je kunt het geld maar een keer uitgeven." Ik denk dat die oudste zoon zijn deel inderdaad in die boerderij had zitten, die denkt, de jongste is vertrokken, en als vader er straks niet meer is dan mag ik die boerderij erven. Maar ook, was natuurlijk een hele brave, keurige jongen hadden we al vastgesteld, zolang vader nog leeft, is het zijn boerderij en zal ik dus voor alles mijn hand op moeten houden. Zoiets zou je je kunnen voorstellen. Maar nogmaals, laten we voorzichtig zijn om niet te speculeren over wat er niet staat. Ik herinner me bij de gelijkenis van de vijf wijze en vijf dwaze maagden, die gaan we toch niet behandelen, dus die kan ik wel noemen, dat ik me heel lang heb afgevraagd, wie is nu toch de bruid in die gelijkenis? Er is helemaal geen bruid. Er is een bruidegom en er zijn tien meisjes en later begreep ik, dat is een verkeerde vraag. Ik had er al hele ingenieuze oplossingen voor bedacht, maar dat is de verkeerde vraag. Want in de toepassing zijn die tien meisjes de christenen en de bruidegom is Christus. Als je dus gaat zeggen; ja, maar, ja, maar, dan kom je op rare dingen uit. Je moet nooit meer vertellen dan dat de gelijkenis vertelt. Je moet er dus niet zelf nog omheen gaan zitten fantaseren.

Van mijn kant wens ik u alleen een heel gezegende avond en een gezegend nieuw seizoen met een heel uitdagend onderwerp. Misschien wel een onderwerp waarvan u dacht: nou ja, daar weet ik al alles van; de gelijkenissen, die zijn zo bekend. Nou, ik denk dat er hier en daar nog wel eens verrassingen voor u in zouden kunnen zitten. Juist de dingen die we zo goed menen te kennen blijken vaak veel verrassender dan we dachten. Nou, we beginnen vanavond al met een heel bijzondere, heel bekende, vele malen besproken; er is vast tienduizenden keren over gepreekt; vanavond de zoveelste keer.

We lezen uit Lukas 10. Ik ben ouderwets, ik lees uit de NBG-vertaling. Ik ben niet zó ouderwets dat ik uit de Statenvertaling lees; er zijn grenzen maar voor velen ben je ook al ouderwets als je uit de NBG-vertaling leest. We lezen uit Lukas 10 vanaf vers 25: "En zie, een wetgeleerde stond op om Hem te verzoeken en zei: Meester, wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven? En Hij zei tot hem: wat staat in de wet geschreven, hoe leest gij? Hij antwoordde en zei: Gij zult de Here uw God liefhebben uit geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw kracht en met geheel uw verstand en uw naaste als uzelf. En Hij zei tot hem: Gij hebt juist geantwoord; doe dat en gij zult leven. Maar hij wilde zich rechtvaardigen en zei tot Jezus: En wie is mijn naaste? Daarop antwoordde Jezus en zei: een zeker mens daalde af van Jeruzalem naar Jericho en viel in de handen van rovers die hem niet alleen uitschudden maar hem ook slagen gaven en weggingen terwijl ze hem halfdood lieten liggen. Bij geval daalde een priester af langs die weg en deze zag hem doch ging aan de overzijde voorbij. Evenzo ging ook een Leviet langs die plaats en hij zag hem en ging aan de overzijde voorbij. Doch een Samaritaan die op reis was kwam in zijn nabijheid en toe hij hem zag werd hij met ontferming bewogen. En hij ging naar hem toe, verbond zijn wonden, goot er olie en wijn op en hij zette hem op zijn eigen rijdier, bracht hem naar een herberg en verzorgde hem. En de volgende dag stelde hij de waard twee schellingen ter hand en zei: Verzorg hem en mocht gij meer kosten hebben dan zal ik ze u vergoeden op mijn terugreis. Wie van deze drie dunkt u dat de naaste geweest is van de man die in handen der rovers was gevallen? Hij zei: Die hem barmhartigheid bewezen heeft. En Jezus zei tot hem: Ga heen, doe gij evenzo." Tot zover lezen we uit het woord van God.

De eerste vraag die ik hier heb, luidt: "In welke val wilden de schriftgeleerden Jezus laten lopen? Hoe dacht Hij dat dat zou gaan?"
Ik heb daarstraks al even aangeduid, maar ik kan me voorstellen dat ik dat niet zo duidelijk heb gemaakt als u misschien wel had gewild. Ik probeerde het duidelijk te maken door te wijzen op Mattheus 5 vers 43 waar de Here Jezus een stukje Bijbel citeert, Oude Testament, met een heel belangrijke en volkomen foutieve aanvulling van de schriftgeleerden. En wee, als je gaat aanvullen bij de Bijbel of gaat afnemen van de Bijbel. Op de laatste bladzijde daar lezen we, dat gaat dan speciaal over het boek Openbaring: Wee u als u van de Schrift afdoet of als u eraan toe doet. Daar zie je hoe deze mensen in het algemeen dachten. Een van de grote conflicten tussen Jezus en de Joodse leiders, één daarvan, ik kan ze niet allemaal nu noemen maar één daarvan was deze; dat Hij van het begin af aan aanduidde dat het heil niet beperkt was tot de Joden en dat niet alleen, maar dat de heidenen op voet van gelijkheid konden binnenkomen. Een heel ander voorbeeld, Johannes 3, de wedergeboorte, daar zegt Hij tegen Nicodemus; Het feit dat jij bij het volk van God hoort betekent niet dat jij het heiligdom zomaar kan binnenkomen. Dat is niet genoeg. Je kunt wel tot het uitverkoren volk behoren maar je zal toch wedergeboren moeten worden. Je kan wel als kind in het verbond zijn opgenomen maar als je niet persoonlijk wederomgeboren wordt, dan helpt je dat allemaal niks. En dat is heel belangrijk. Het was ook voor de heidenen want die konden op dezelfde wijze binnenkomen. Via het geloof en wedergeboorte.

Ik stel u voor te lezen uit de brief aan de Romeinen het achtste hoofdstuk. Ik bedacht me bij de voorbereiding: je zou eigenlijk een heel seizoen kunnen spreken uitsluitend over Romeinen 8. Stiekem zou ik over elk vers een avond willen spreken, maar ik wil het nu ook weer niet te bont maken. Maar 8 avonden moet gemakkelijk lukken. We hebben er nu drie gedaan, maar dan laten we heel wat liggen nog. Want als ik nu het laatste stuk van dat hoofdstuk voorlees, gaat het toch eigenlijk vooral om de predestinatie, de uitverkiezing, terwijl er nog zoveel meer in die verzen staat. Ik begin eigenlijk al te lezen bij vers 18 uit de Thelosvertaling, Romeinen 8:18:

Ik acht dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet waard is vergeleken te worden met de toekomstige heerlijkheid die aan ons geopenbaard gaat worden. Want de schepping verwacht reikhalzend de openbaring van de zonen van God. Want de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar omwille van Hem die haar onderworpen heeft in de hoop dat ook de schepping zelf zal worden vrijgemaakt van de slavernij van de vergankelijkheid tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen Gods.

Ik heb drie vragen die ik eventjes wat sneller afhandel.
U haalde aan dat Saulus van zijn paard viel, maar ik haal dat niet uit Handelingen. Hij viel ter aarde maar waar haalt men toch steeds dat paard vandaan?
Ik zal het u vertellen, dat komt uit de grote duim. Ik heb het voor u nagekeken, geen paard te bekennen. Ook ik ben ten slachtoffer gevallen aan de kinderbijbel. Wij stoppen onze kinderen vol met kinderbijbelverhalen, die hebben de rest van hun leven weer nodig om alles wat daarbij gefantaseerd is er weer uit te halen. Want je ontdekt tot je schrik dat er een heleboel dingen staan die helemaal niet in de Bijbel staan. Hebt u ook geloofd dat de rook van Abels altaar omhoog ging en dat van Kaïn niet? Hebt u dat ook geloofd? Staat helemaal niet in de Bijbel. Dat is toch triest. Geen paard te bekennen. Het was natuurlijk wel voor de hand liggend, zo'n heel eind naar Damascus, dat is een hele tippel, dus het is ook weer niet zo gek dat men het erbij gehaald heeft.

Wij gaan samen lezen uit Romeinen 8. Dat hebben we zojuist al gedaan en we lezen nu vanaf Romeinen 8:14 en ik lees weer uit de Thelosvertaling, omdat dat de minst slechte vertaling van Nederland is. Het blijft maar mensenwerk, vertalen.

Want allen die door de Geest van God geleid worden, die zijn zonen van God. Want u hebt niet ontvangen een geest van slavernij, maar een geest van zoonschap, waardoor wij roepen 'Abba, vader’. De Geest heeft Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn. En zijn wij kinderen, dan ook erfgenamen. Erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus als wij inderdaad met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.

Ik lees er nog 1 of 2 verzen bij, vers 19: De schepping verwacht reikhalzend de openbaring van de zonen van God. In vers 21 horen we dat de schepping zelfs zal worden vrijgemaakt van de slavernij van de vergankelijkheid tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God. En ten slotte in vers 23: en wijzelf die de eerstelingen geest hebben, ook wij zuchten bij onszelf in de verwachting van het zoonschap, de verlossing van ons lichaam. Tot zover de lezing uit het Woord van God.

Boven deze avond staat geschreven: geleid door de Heilige Geest. Maar die titels geef je altijd lang van tevoren op en later had ik bedacht dat ik het beter had kunnen noemen: kindschap en zoonschap. Ik wil vanavond met u nadenken over wat het betekent dat wij kinderen van God zijn en of wij zonen van God zijn. Hebt u een andere vertaling dan de NBG of de Thelosvertaling, dan hebt u een probleem. Of het nu de Statenvertaling is of de Groot Nieuwsbijbel of de Willibrord of de Nieuwe Bijbelvertaling, noem het maar op: ze vertalen allemaal twee keer hetzelfde. Al staat er in het Grieks kinderen en zonen, men doet net alsof dat hetzelfde is. De Statenvertaling heeft dat helaas ook gedaan. Ik heb ervoor gepleit om het in de Herziening te herzien, maar ik ben vergeten of ze het gaan doen, dus dat wachten we maar af. Ik heb er wel sterk voor gepleit. En onder ander met dit argument: als we nu niet precies weten wat het verschil is, kun je het aan de uitleggers overlaten of er verschil is of niet. Maar help in ieder geval de lezer om het verschil te zien een kind of een zoon van God te zijn. Voor de zusters in ons midden hoop ik dat u het niet erg vindt. Ik zal het woord dochter één keer gebruiken vanavond, maar meestal heb ik het over zonen. Maar wij, broeders, vinden het ook niet erg om tot de bruid van Christus te behoren, dus u hoeft het niet erg te vinden om zonen van God genoemd te worden.

Dank u voor de vele, vele vragen. Je kunt daar nooit een peil op trekken, je denkt: Nu dit was zo helder, overzichtelijk, dat zal wel geen vragen opleveren, maar kijk eens eventjes. De eerste vraag. Ze liggen in willekeurige volgorde want ik heb geen tijd gehad om ze allemaal aandachtig te bestuderen. Maar ik heb die eerste wel even bekeken en dan denk je: Hoe is het mogelijk dat ik zulke misverstanden teweeg kan brengen? Zou dat nu aan mij liggen of aan de vraagsteller? De vraag luidt als volgt: U zegt: Jezus is niet je Middelaar, ga rechtstreeks tot je Vader. Ik heb geleerd en geloof nog steeds dat Jezus mijn Middelaar is, in die zin dat Hij als filter werkt voor mij naar mijn Vader toe. Zodat Onze Vader mij kan zien zonder zonde. Dat mijn gebed tot mijn Vader bij Hem volmaakt binnen mag komen. Daarvoor is Jezus toch ook gestorven om mijn zonden weg te nemen zodat ik een intieme relatie met mijn Vader mag hebben?

Wij gaan vanavond lezen uit Romeinen 8, dat doen we de volgende twee avonden ook. U weet het: het is niet de bedoeling van deze serie om vers voor vers de Romeinenbrief te behandelen. U kunt allemaal Bijbelstudies van mij daar vinden op het internet als u vers voor vers behandeling wil. Dat is niet de opzet. We hebben de zaak meer thematisch benaderd en voor een aantal avonden en voor dit lange hoofdstuk hebben we zelfs drie avonden gereserveerd. Eén van dé hoofdstukken over de Heilige Geest. En we lezen vanavond de eerste elf verzen van Romeinen 8 en ik doe dat uit de Thelosvertaling.

Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn. Want de wet van de geest van het leven in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet van de zonde en de dood. Want wat voor de wet onmogelijk was doordat zij door het vlees krachteloos was, God heeft doordat hij Zijn eigen Zoon in een gedaante gelijk aan het vlees van de zonde en voor de zonde heeft gezonden, de zonde in het vlees veroordeeld. Opdat de rechtvaardige eis van de wet vervuld wordt in ons die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest. Want zij die naar het vlees zijn bedenken de dingen van het vlees, maar zij die naar de Geest zijn de dingen van de Geest. Want wat het vlees bedenkt is de dood, maar wat de Geest bedenkt is leven en vrede. Omdat wat het vlees bedenkt vijandschap is tegen God, want het onderwerpt zich niet aan de wet van God, want het kan dat ook niet. En zij die in het vlees zijn, kunnen God niet behagen. Maar u bent niet in het vlees, maar in de Geest, als inderdaad Gods Geest in u woont. Maar als iemand de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe. Maar als Christus in u is dan is het lichaam wel dood vanwege de zonde, maar de Geest is leven vanwege de gerechtigheid. En als de Geest van Hem die Jezus uit de doden heeft opgewekt in u woont, dan zal Hij die Christus uit de doden heeft opgewekt, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door Zijn Geest die in u woont.

U hebt mij vanavond willen sparen, u dacht; die man ziet er zo moe uit ofzo, ik heb maar 4 vragen. Zou het dan toch vanavond een keer voor half elf ophouden?

Paulus schrijft aan de Filipenzen: "Hetzelfde u te schrijven is mij niet verdrietig en u geeft het zekerheid." Dat is de tekst die bij me opkwam toen ik deze vraag las. Als echte christen, wedergeboren mens wil ik niet zondigen maar ik doe het wel. Ook Paulus zegt: "De dingen die ik wil doe ik niet en de dingen die ik niet wil die doe ik." En Paulus werd toch door de Heilige Geest geleid. Wilt u hierover nog iets zeggen?

Wij willen vanavond lezen uit de Romeinenbrief, hoofdstuk 7. Als de uitdrukking 'ik ellendig mens' u niet vreemd is, had u dat al vermoed. Romeinen 7, ik lees uit de Thelosvertaling, vanaf vers 14 tot en met hoofdstuk 8 vers 2. Paulus zegt:

Wij weten dat de wet geestelijk is, maar ik ben vleselijk, verkocht onder de zonde. Want wat ik doe weet ik niet. Want niet wat ik wil bedrijf ik, maar wat ik haat, dat doe ik. Als ik niet doe wat ik wil, stem ik met de wet in dat zij goed is, maar dan ben ik het niet meer die het doe, maar de zonde die in mij woont. Want ik weet dat in mij, dat is in mijn vlees geen goed woont, want het willen is bij mij aanwezig, maar het doen van het goede niet. Maar het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade dat ik niet wild, dat bedrijf ik. Als ik dat doe wat ik niet wil, dan doe ik het niet meer, maar de zonde die in mij woont. Ik vind dus deze wet voor mij, die het goede wil doen dat het kwade bij mij voor handen is. Want ik verlustig mij naar de wet van God naar de innerlijke mens. Maar ik zie in mijn leden een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn denken en mij tot gevangene maakt door de wet van de zonde die in mijn leden is. Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit dit lichaam van de dood? God zij echter dank door Jezus Christus, onze Heer. Dus ikzelf dien wel met het denken de wet van God, maar met het vlees de wet van de zonde. Zo is er dan geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn. Want de wet van de Geest van het leven in Christus Jezus heeft mij vrij gemaakt van de wet van de zonde en de dood.

Fijn dat u er allemaal weer bent. Ik heb een stuk of zes, zeven vragen gekregen, dus dat is nog wel te overzien.

De eerste is nogal makkelijk. Waarom mogen er geen vrouwen op de mannendag komen?
A, omdat het dan geen mannendag meer is. B, omdat die mannen het heerlijk vinden een keer zonder hun vrouw uit te zijn. Als je ze ernstig toespreekt zit er tenminste niemand naast ze die zegt: "Zie je nou wel, dat zeg ik ook altijd". We zijn echt onder elkaar, we kunnen nou eens ronduit praten, dus dat is geweldig. Bovendien, je kunt hetzelfde vragen, waarom mogen er geen mannen op de vrouwendag komen? Het is hetzelfde. Nee, die mannen vinden het geweldig, heerlijk, ze hoeven eens een keer niet de tuin te doen, ze hoeven niet met de kinderen op te trekken, ze hoeven niet naar Albert Heijn en al die dingen meer. Ze zijn echt uit. Dat merk je, aan het zingen, er worden morgen degelijke Psalmen gezongen. Oude berijming, en Opwekkingsliederen en dat gaat allemaal even jubelend. Ik vind het verrukkelijk. Ik zal u nog wat vertellen. Af en toe word ik wel eens een beetje moe van die mannendagen want het gaat altijd over dezelfde elementaire dingen. Dat zeg ik nou eens heel eerlijk. Dus toen ze me belden vanuit de Veluwe, het is toch ver hier vandaan, de Veluwe, dus dat horen ze toch niet, toen zei ik: "Luister, ik zou zo graag eens een stapje verder willen komen. Kunnen we dat doen?" Ze zeiden: "Graag, wat dan?" Ik zeg; ik zou zo graag willen spreken over het leven uit de Geest. Geweldig, zeiden ze. Ja, ik zeg, dan is het wel belangrijk wie de tweede spreker is, Steve van Deventer. Kennen jullie Steve? Steve van Deventer. Maar ik zeg: ik wil nog iets, want ik wil niet dat jullie risico lopen. Binnenkort heb ik een avond over de Heilige Geest, kom maar luisteren, of jullie dit wel willen. Het hele team was er en ze zeiden: "Dit willen we". Ik vind het zo geweldig. We hebben zo'n heerlijke dag gehad de vorige keer. En Steve en ik, we zaten helemaal op een golflengte, want anders gaat het op die mannendagen ook altijd over 'ik, ellendig mens', over zonde en over genade. Nu is het heerlijk om over genade te spreken, maar het is zo elementair altijd. Zeker in dat soort regio's, in de Bible belt zal ik maar zeggen, dat is hier trouwens ook, die loopt van Arnemuiden naar Genemuiden, maar je wil zo graag eens verder komen. En ik vind het heel geweldig dat we deze gelegenheid hebben. Morgen! En er is geen rem. Het enige wat nog ontbreekt, dan doen we dan weer op de Heilige Geest conferentie, dat ze naar voren komen, dat we ze de handen mogen opleggen, maar je kunt niet alles in een keer. Ik vind dit al wel geweldig dat dit kan gebeuren. We hopen daar samen met elkaar verder te komen. Echt waar, het is heerlijk. Dus daarom mogen de vrouwen niet komen, die hebben vrouwendagen.

Er zijn vanavond iets minder mensen en dat komt door het water: of door het bevroren water, of door het doopwater. U dacht: wat die man over de doop gaat zeggen wil ik niet meemaken ... dat dacht u niet, dat dachten die anderen. Of ze dachten: het is zo lekker bij de warme kachel. U hebt het getrotseerd. Wij gaan iets lezen uit Romeinen 6. De titel voor vanavond is 'gedoopt tot Christus' dood'. En daar gaat het ook heel speciaal over. U vindt die uitdrukking in vers 4 en ik lees een paar verzen daaromheen. Ik lees uit de Thelosvertaling vanaf Romeinen 6:1.

Wat zullen wij dan zeggen? Zouden wij in de zonde blijven opdat de genade toeneemt? Volstrekt niet. Hoe zouden wij, die ten opzichte van de zonde gestorven zijn nog daarin leven? Of weet u niet dat wij allen die tot Christus Jezus gedoopt zijn tot Zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met Hem begraven door de doop tot de dood. Opdat zoals Christus uit de doden is opgewekt door de heerlijkheid van de Vader zo ook wij in nieuwheid van leven zouden wandelen. Want als wij met Hem één geworden zijn in de gelijkheid van Zijn dood, dan zullen wij het ook zijn in de gelijkheid van Zijn opstanding. Daar wij dit weten: dat onze oude mens met Hem gekruisigd is, opdat het lichaam van de zonde tenietgedaan zou zijn, opdat wij niet meer de zonde dienen. Want wie gestorven is gerechtvaardigd van zonde.

Vrienden u hebt me met net zoveel vragen bedeeld als er punten in mijn preek waren. Dus hoeveel waren dat er? Ja, een degelijke preek heeft natuurlijk ook drie punten, maar dit is dus dubbel degelijk. Mooie vragen trouwens.

De eerste zegt: Ik weet dat u het al hebt uitgelegd maar is iemand geen christen als hij niet is gedoopt? Ik snap je punt, die is goed radicaal, maar toch is het een vraag. Dus eigenlijk snapt die persoon het wel en ook weer een beetje niet.

We lezen Romeinen 5. Dat doen we ook, maar voor het verband lezen we eerst de laatste verzen van hoofdstuk 4. We lezen dus in de Romeinenbrief en ik doe dat in de Thelosvertaling. We beginnen in vers 19. Daar gaat het over Abram:

En niet zwak in het geloof lette hij niet op zijn eigen al afgestorven lichaam, daar hij ongeveer honderd jaar oud was en niet op het afgestorven zijn van de moeder van Sara. En hij twijfelde niet aan de belofte van God door het ongeloof, maar werd gesterkt in het geloof, terwijl hij God heerlijkheid gaf en ten volle verzekerd was dat wat Hij beloofd heeft Hij ook machtig is te doen. Daarom is het hem ook tot gerechtigheid gerekend. Het is echter niet alleen ter wille van hem geschreven dat het hem werd toegerekend, maar ook ter wille van ons, wie het zal worden toegerekend die geloven in Jezus onze Heer uit de doden heeft opgewekt, die overgegeven is om onze overtredingen en opgewekt om onze rechtvaardiging. Wij dan, gerechtvaardigd uit geloof, hebben vrede met God door onze Here Jezus Christus door Wie wij ook de toegang hebben verkregen door het geloof tot deze genade waarin wij staan en wij roemen op de hoop in de heerlijkheid van God. En dat niet alleen, maar roemen ook in de verdrukkingen, daar wij weten dat de verdrukking volharding werkt en de volharding beproefdheid en de beproefdheid hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten is uitgestort door de Heilige Geest die ons gegeven is. Want toen wij nog krachteloos waren is Christus te rechten tijd voor goddelozen gestorven. Want ternauwernood zal iemand voor een rechtvaardige sterven. Immers, voor de goeden heeft misschien iemand nog wel de moed te sterven, maar God bevestigt Zijn liefde tot ons hierin, dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. Veel meer dan zullen wij, nu wij gerechtvaardigd zijn door Zijn bloed door Hem behouden worden van de toorn. Want als wij toen wij vijanden waren met God verzoend zijn door de dood van Zijn Zoon, veel meer zullen wij nu wij verzoend zijn behouden worden door Zijn leven. En dat niet alleen, maar wij roemen ook in God door onze Here Jezus Christus, door Wie wij nu de verzoening ontvangen hebben.

Ik heb een hele stapel vragen. Ik zeg dat vaak en ik zeg het nu ook weer: Ik ben zo blij daarmee, eigenlijk moest dat gewoon verplicht worden, dat elke dominee aan het einde van de preek zegt: Zo gemeente, wat vinden jullie ervan? Wat heb ik onduidelijk gezegd, waar zijn jullie het niet mee eens? Wat moet ik nog nader uitleggen? Maar dat is hier dus gebruikelijk en dat geeft mij gelegenheid om misverstanden weg te nemen en ook bepaalde dingen nog nader te verduidelijken. Dat zijn de twee belangrijkste dingen. Eventueel gerezen misverstanden, waarvoor ik natuurlijk helemaal zelf de schuld draag, op te ruimen en sommige dingen nog nader te verduidelijken.

Het is altijd weer mooi om te zien het gelovige overblijfsel dat tot het bittere einde deze avond wil mee maken. Eigenlijk is dit vaak het mooiste gedeelte van nu uit bekeken want nu komt u zelf aan het woord. U hebt mooie vragen gesteld, u hebt veel vragen gesteld, u hebt goede en u hebt moeilijke vragen gesteld. Daar heb ik er al vier van, er is een vraag die is hierbij nu 5 keer gesteld. Dat is frappant hè, eigenlijk moesten jullie allemaal kunnen raden welke vraag dat is als hij zo heel veel leeft, na ja hij komt zo vanzelf.

In de eerste plaats dit; nee dat zijn die vijf vragen, laten we maar meteen afhandelen die mensen zitten daar allemaal enorm mee. Ze zijn wel iets anders gesteld soms meer het komt allemaal op hetzelfde neer.

Wij willen samen lezen uit de brief van Paulus aan de Romeinen, hoofdstuk 3. Ik lees ook uit de NBG-vertaling. Romeinen 3 vanaf vers 21.

Thans is echter buiten de wet om gerechtigheid Gods openbaar geworden, waarvan de wet en de profeten getuigen, en wel gerechtigheid Gods door het geloof in Jezus Christus, voor allen, die geloven; want er is geen onderscheid. Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus. Hem heeft God voorgesteld als zoenmiddel door het geloof, in zijn bloed, om zijn rechtvaardigheid te tonen, daar Hij de zonden, die tevoren onder de verdraagzaamheid Gods gepleegd waren, had laten geworden – om zijn rechtvaardigheid te tonen, in de tegenwoordige tijd, zodat Hijzelf rechtvaardig is, ook als Hij hem rechtvaardigt, die uit het geloof in Jezus is. Waar blijft het roemen dan? Het is uitgesloten. Door welke wet? Der werken? Nee, maar door de wet van geloof. Want wij zijn van oordeel, dat de mens door geloof gerechtvaardigd wordt, zonder werken der wet. Of is God alleen de God der Joden? Niet ook der heidenen? Zeker, ook der heidenen. Indien er namelijk één God is, die de besnedenen rechtvaardigen zal uit het geloof en de onbesnedenen door het geloof. Stellen wij dan door het geloof de wet buiten werking? Volstrekt niet; veeleer bevestigen wij de wet.

Ik lees er nog bij uit hoofdstuk 4 vers 7 en 8, wat een citaat is uit psalm 32.

Zalig zij, wier ongerechtigheden vergeven en wier zonden bedekt zijn. Zalig de man, wiens zonde de Here geenszins zal toerekenen.

We zongen twee liederen met het woord hosanna erin. Ik denk dat velen van u dat opvatten zoals we ook halleluja zeggen zonder erbij na te denken wat dat eigenlijk betekent. Halleluja is geen lofprijzing, maar de oproep daartoe: Looft de Heer. Dan heb je het dus nog niet gedaan. En hosanna is al helemaal geen lofprijzing, maar een gebed. En het trof me zo –ik weet niet of het orkest dat zo opzettelijk heeft gedaan- dat het eigenlijk wel een mooie samenvatting is van de dingen die we in deze nieuwe avonden met elkaar willen overdenken. Hosanna betekent 'redt toch'. Of –zo staat het in de NBG in psalm 118, daar staat die uitdrukking letterlijk- 'geef toch heil, geef toch redding'. En de vraag wat is dat heil dan precies? Wat houdt dat precies in? Dat is één van de belangrijkste vragen, de hoofdvraag misschien wel van al deze avonden. En voordat ik daar verder over wil gaan spreken, wil ik eerst lezen uit Romeinen 1. We lezen maar enkele verzen: vers 14 t/m 17. Ik wist niet of ik naar Waddinxveen een NBG of een Statenvertaling moest meebrengen, dus ik heb maar een Thelosvertaling meegenomen. Qua nauwkeurigheid als de Statenvertaling, maar eigentijdser Nederlands. Romeinen 1:14, daar zegt Paulus: "Van Grieken en barbaren, van wijzen en onwetenden ben ik een schuldenaar. Zo ben ik dan wat mij betreft ook bereid om aan u, die in Rome bent het evangelie te verkondigen. Want ik schaam mij niet voor het evangelie, want het is Gods kracht ter behoudenis voor ieder die gelooft. Eerst voor de jood en ook voor de Griek. Want gerechtigheid van God wordt daarin geopenbaard op grond van geloof tot geloof zoals geschreven staat. Maar de rechtvaardige zal op grond van geloof leven."

Ik dank u dat ik een heleboel vragen van u hebt mogen krijgen, 1, 2, 3, 4, 5, vijf vragen, nou ja een heleboel ... u denkt ach dit is de eerste avond, we zullen hem even een beetje sparen.

De eerste vraag: Je zult in de hemel zijn wat God van je heeft weten te maken hier op aarde, zegt u stellig. Ja, ik durf het zo stellig te zeggen want ik heb het van een hervormde broeder; Henk Binnendijk dus als het mis is dan moet u bij hem zijn, maar hij had het weer van een evangelische broeder Sidney Willson en die heeft het weer uit de bijbel.

Wat is het toch goed dat er vragenbesprekingen zijn. Dat zou eigenlijk verplicht moeten worden na elke preek. Want er zijn altijd misverstanden die je kunt wekken, er zijn altijd aanvullingen die gegeven zouden kunnen worden, je kunt zelfs fouten verbeteren, ik heb gezegd dat het in Numeri 8 staat, dat laatste vers, dat Mozes rechtstreeks de stem van de Here God hoorde, en het is Numeri 7. Ik zat er dichtbij maar het was toch fout. Vers 89, het is een heel lang hoofdstuk, Numeri 7 vers 89 en u vindt het ook nog in Numeri 12 vers 8. Twee keer een heel bijzondere getuigenis, absoluut uniek in het oude testament. Zoals een man spreekt met zijn vriend. De andere is misschien Abraham, die driemaal in de bijbel de vriend van God genoemd wordt. Zelfs de moslims noemen hem Ibrahim, galil, Abraham, de vriend. Zo'n indruk heeft dat blijkbaar op Mohammed ook gemaakt. Hij was een vriend van God. En dan te bedenken dat Jezus tegen al zijn discipelen zegt: Ik heb jullie Mijn vrienden genoemd. Dat heeft te maken met discipelschap in de zin van vertrouweling.

Ik wil graag met u enkele gedeelten lezen uit het Nieuwe Testament, allereerst uit Johannes 16. Ik lees uit de NBG-vertaling Johannes 16:12. Daar zegt de Here Jezus tegen zijn discipelen: "Nog veel heb Ik u te zeggen, maar gij kunt het thans niet dragen. Doch wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, zal Hij u de weg wijzen tot de volle waarheid. Maar Hij zal niet uit Zichzelf spreken, maar al wat Hij spreekt en de toekomst zal Hij u verkondigen." Dan gaan we naar Lukas 4. De Here Jezus is gedoopt door Johannes de Doper. Dan lezen wij – daartussenin staat nog het geslachtsregister – dan staat er in Lukas 4:1: "Jezus nu, vol van de Heilige Geest, keerde terug van de Jordaan en werd door de Heilige Geest geleid in de woestijn, waar Hij veertig dagen verzocht werd door de duivel." Vers 14: "En Jezus keerde in de kracht des Geestes terug naar Galilea en de roep over hem ging uit over de hele streek en Hij leerde in de synagogen en Hij werd door allen geprezen." Dan uit de tweede brief van Timotheüs. Ik laat u zo verschillende kleine stukjes meelezen uit het Nieuwe Testament. 2 Timotheüs 1:7: "God heeft ons niet gegeven een geest van lafhartigheid ..." Anderen zeggen 'een geest van vreesachtigheid'. "... maar van kracht, liefde en bezonnenheid." 1 Petrus 4:12: "Geliefden, laat de vuurgloed die tot beproeving dient u niet bevreemden alsof u iets vreemds overkwam. Integendeel: verblijdt u naarmate u deel hebt aan het lijden van Christus, opdat gij u ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring van Zijn heerlijkheid. Indien gij door de Naam van Christus smaad lijdt, bent gij zalig, daar de Geest der heerlijkheid en de Geest Gods op u rust." En dan ten slotte nog twee plaatsen uit het boek Handelingen. Handelingen 8. De samenhang tussen al die verschillende schriftgedeelten zal u hopelijk vanzelf duidelijk worden. De geschiedenis van de kamerling uit het Morenland. We lezen uit Handelingen 8:28: "Hij was op de terugweg en las in zijn wagen gezeten de profeet Jesaja. En de Geest zei tot Filippus: "Treed toe en voeg u bij deze wagen." En Filippus liep snel erheen en hoorde hem de profeet Jesaja lezen." En dan nog uit hoofdstuk 10, Handelingen 10:19. Petrus zit daar op het dak, heeft zojuist het visioen gehad en dan staat daar: "Terwijl Petrus nog steeds over het gezicht nadacht, zei de Geest: "Zie, twee mannen zoeken naar u. Sta dan op, ga naar beneden en reis zonder bezwaar te maken met hen mee, want Ik heb hen gezonden." Tot zover de lezing uit het Woord van God.

1) Een prijs kan ook iets moois zijn. Dus een last, een opgave of wat is het mooie van het discipelschap?
Ja, als u dat nu vraagt, heb ik het gevoel dat ik weer overnieuw moet beginnen. Een discipel is; een leerling zijn. Wat is het mooie van leerling zijn? De Meester. Het mooie van het leerling zijn, meet je af aan degene van wie je een leerling bent. En hoe groter, hoe heerlijker die persoon is, des te geweldiger is het om van hem te leren. En des te makkelijker is het om de prijs te betalen. En in die zin zult u het wel bedoelen, dat je een prijs ook als mooi kunt ervaren. Als iets dat je met vreugde voor de Meester overhebt. En dat begrijpen we natuurlijk. De prijs zelf is altijd iets wat je moet betalen. Betalen is niet leuk, op zichzelf, we houden het liever vast. Maar als het een prijs is waar geweldig veel tegenover staat dan kan ik me voorstellen dat u zegt: de prijs zelf is mooi om te betalen.

Ik stel voor dat we de Heer danken en prijzen.
Heer wat is het goed om U te mogen kennen, U die grote wonderbare Heer. Zo rijk aan liefde en genade, altijd weer opnieuw. Here Jezus als we eenmaal U hebben gezien en hebben leren kennen, als we eenmaal U hebben liefgekregen dan is het niet meer zo moeilijk om die prijs te betalen waar we het vanavond over willen hebben. Heer help ons om onze harten daarop af te stemmen en niet alleen maar op te letten wat we moeten betalen, wat de kosten zijn maar vooral te zien op wat u wilt schenken. U bent zo oneindig veel groter en de prijs die U betaald heeft is zo veeleindig veel groter dan alles wat wij aan prijs moeten betalen. Richt ons hart daarop, verheerlijk U naam in ons midden op deze avond. Amen.

Ik nodig u uit om met mij naar Lukas 14 te gaan.
Dat is wel HET hoofdstuk over de prijs van het discipelschap.
Lukas 14 vanaf vers 25.
Vele scharen reisden met Hem mede, en Zich omkerende zeide Hij tot hen: Indien iemand tot Mij komt, en niet haat zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en broeders en zusters, ja zelfs zijn eigen leven, die kan mijn discipel niet zijn. Wie niet zijn kruis draagt en achter Mij komt, kan mijn discipel niet zijn. Want wie van u, die een toren wil bouwen, zet zich niet eerst neder om de kosten te berekenen, of hij het werk zal kunnen volbrengen? Anders zouden, als hij de fundering gemaakt had, en het werk niet kon voltooien, allen, die het zagen, beginnen hem te bespotten, zeggende: Die man begon te bouwen, maar hij kon het niet voltooien. Of, welke koning, die tegen een andere koning wil optrekken om met hem tot een treffen te komen, zet zich niet eerst neder om te beraadslagen, of hij in staat is met tienduizend man iemand te ontmoeten, die met twintigduizend tegen hem optrekt? En zo niet, dan zendt hij, als de ander nog veraf is, een gezantschap en vraagt om de vredesvoorwaarden. Zo zal dus niemand van u, die niet afstand doet van al wat hij heeft, mijn discipel kunnen zijn.

Dank u voor de mooie vragen die ik weer heb gekregen. Dit is van een dappere jongeman: Mijn opa zegt dat 153 in het Hebreeuws Ichtus betekent, klopt dat? Het klopt bijna. In de eerste plaats is Ichtus geen Hebreeuws maar Grieks. En het betekent 'vis' en er waren precies 153 vissen. En in de getalswaarde kom je dat getal tegen. Er zitten heel veel bijzondere betekenissen aan dat getal waar we niet over uit willen weiden. Eén daarvan is dat ik op de 153e dag van het jaar geboren ben maar dat heeft verder met het onderwerp niks te maken. Maar het is wel waar. Dus je kunt je opa, ik hoop dat je het goed kunt overdragen aan je opa, beste jongeman, hij zit er dichtbij.

De Here Jezus heeft het in Mattheüs over geen jota en tittel van de wet afhalen. Over welke wet heeft Hij het dan? U vindt dat in de bergrede in Mattheüs 5. Daar zegt de Here Jezus tamelijk aan het begin: meent niet dat Ik ben gekomen, dat is vers 17 om de wet of de profeten op te heffen. Ik ben niet gekomen om op te heffen maar om te vervullen. Want voorwaar Ik zeg u totdat de hemel en de aarde voorbijgaan zal niet één jota of tittel van de wet voorbijgaan totdat alles is gebeurd. Een jota is het kleinste lettertje, een tittel is een heel klein leestekentje. Niets van de wet gaat teloor. Dat is wel boeiend want heel veel mensen zeggen: ja maar, een groot deel is wel voor ons afgeschaft. De ceremoniële wetten, de offerwetten, maar we gaan maar geen moeilijke vragen nou zitten behandelen. Dit is het kernwoord in deze verzen: Ik ben niet gekomen om op te heffen maar om te vervullen. Dat betekent niet alleen maar dat Hij die wet gehoorzaamd heeft, het betekent dat Hij de volheid van die wet is. De wet van Mozes en de wet van Christus zoals we die in het Nieuwe Testament vinden, 'k heb het daar de vorige keer ook over gehad, ze gaan terug op één en dezelfde wet. En die wet is belichaamd in de Persoon van Jezus. Hij zegt in Psalm 40 in de Statenvertaling: Uw wet is in het midden mijns ingewands. Die wet is in Zijn binnenste. Hij is die wet, Hij leeft die wet. Voor de natuurlijke mens is de wet een juk dat wij noch onze vaderen konden dragen, zegt Petrus in Handelingen 15. Jezus leefde die wet van binnenuit en in die zin wijst Hij ons de weg. Daarom heb ik de vorige keer gezegd: als u de tien geboden hoort voorlezen doe het dan alsjeblieft in de vertaling van de wet van Christus. Gij zult niet doden dat is: je moet je naaste zo liefhebben dat je bereid bent je leven voor 'm te geven. Gij zult niet stelen betekent: je moet je naaste zo liefhebben dat je het niet kunt verdragen dat ie in gebrek zou zijn. Je deelt wat je hebt met hem. Gij zult geen overspel plegen wordt dan: gij zult uw vrouw zo liefhebben dat gij bereid zijt uw leven voor haar te geven. En dan zie je dat al die geboden varianten zijn van de ene grote liefdewet. Liefde is de essentie van de wet. Liefde is daarmee ook de essentie van het christenleven.

Wij willen lezen naar het evangelie van Johannes, om te beginnen in het hoofdstuk 13. Johannes 13 vers 1: Voor het feest van het pascha nu, heeft Jezus die wist dat zijn uur was gekomen dat Hij uit deze wereld over zou gaan naar de Vader en die de Zijne die in de wereld waren had liefgehad, hen liefgehad tot het einde. En tijdens de maaltijd toen de duivel Judas Iskariot de zoon van Simon al in het hart gegeven had Hem over te leveren, stond Hij, terwijl Hij wist dat de Vader hem alles in de handen had gegeven, en dat Hij van God was uitgegaan en tot God heen ging, van de maaltijd op en legde zijn kleren af en nam een linnen doek en omgorde zich. Daarna gooide Hij water in het bekken en begon de voeten van de discipelen te wassen en af te drogen met de linnen doek waarmee Hij omgord was. Hij kwam dan tot Simon Petrus, deze zei tot Hem: Heer wast U mijn voeten? Jezus antwoordde en zei tot hem; wat ik doe weet je nu niet maar je zult het hierna begrijpen. Petrus zei tot Hem; U zult mijn voeten geenszins wassen tot in eeuwigheid. Jezus antwoordde hem; als Ik je niet was heb je geen deel met Mij! Simon Petrus zei tot Hem, heer niet alleen mijn voeten maar ook mijn handen en mijn hoofd. Jezus zei tegen hem; wie gebaat is heeft alleen nodig zich de voeten te wassen maar is geheel rein. En u bent rein, maar niet allen.

Hoofdstuk 13, het laatste gedeelte van het hoofdstuk, vers 36 Simon Petrus zei tot Jezus; Heer waar gaat U heen? Jezus antwoordde hem, waar Ik heen ga kun je Me nu niet volgen maar je zult Mij later volgen. Petrus zei tot Hem; Heer waarom kan ik U nu niet volgen? Mijn leven zal ik voor u afleggen. Jezus antwoordde: zul jij je leven voor mij afleggen? Voorwaar voorwaar ik zeg je, de haan zal geenszins kraaien voordat je mij driemaal verloochend zult hebben.

1) Ik heb iemand in verwarring gebracht met de uitdrukking: vleselijke christenen. Wat zijn dat? Kan dat eigenlijk wel vleselijk en christen? Belijden zij Jezus Christus als Heiland én Heer?

Ik stel u voor allereerst uit Johannes 13 te lezen en dan uit 1 Petrus 2. Uit Johannes 13 daar zegt de Heere Jezus in vers 13; begrijpt u wat Ik nu heb gedaan. U noemt mij Meester en Heer en u zegt het terecht, want Ik ben het. Als dan Ik de Heer en de Meester u voeten heb gewassen, dan behoort ook u elkaars voeten te wassen want Ik heb u een voorbeeld gegeven. Opdat ook u doet zoals Ik u heb gedaan Uit 1 Petrus 2 vers 21; want hiertoe bent u geroepen omdat ook Christus voor u geleden en u een voorbeeld nagelaten heet. Opdat u Zijn stappen navolgt Hij die geen zonde heeft gedaan en geen bedrog werd in zijn mond gevonden Die als hij gescholden werd, niet terug schold, als hij leed, niet dreigde, maar zich overgaf aan Hem die rechtvaardig oordeeld. Die zelf onze zonde in zijn lichaam heeft gedragen op het hout, opdat wij voor de zonde afgestorven, voor de gerechtigheid leven Door Zijn striemen bent u gezond geworden. En dan nog uit fillipensen 2 Er is zoveel wat wij zouden kunnen lezen en ik zal ook menig schriftwoord citeren, het is wat dat betreft een beetje willekeurig maar die eerste 2 die ik las zijn alleen al belangrijk vanwege dat woord VOORBEELD. Fillipensen 2 vers 5: Laat die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was Die in de gestalte van God zijnde hetgeen rooft geacht heeft God gelijk te zijn maar zich zelf ontledigd heeft. De gestalte van een slaaf aannemend, de mensen gelijk wordend en uiterlijk als een mens bevonden heeft hij zichzelf vernedert. Gehoorzaamd wordend tot de dood, ja tot de kruisdood. Tot zover voorlopig uit het woord van God.

Dank u voor die grote stapel vragen. Als u vindt dat uw vraag te kort behandeld wordt denk dan eraan dat er nog twintig komen dus ik kan niet zolang bij elke vraag stilstaan. Ik vraag bij voorbaat verschoning.

1) Zou je kunnen stellen dat als je de gaven niet ervaart of kent dat je dan de Heilige Geest niet hebt?

Mede door dat lied dat we net zongen kreeg ik het in m'n hart om niet alleen uit 1 Kor. 12 maar ook uit Efeze 4 te lezen. Laten we allereerst dat bekende gedeelte lezen uit 1 Kor. 12 dat handelt over de gave van de geest. Ik lees uit de Telosvertaling uit de eerste brief van de Korintiërs het twaalfde hoofdstuk het vierde vers: Nu is er verscheidenheid van genadegave maar het is dezelfde Geest, en er is verscheidenheid van bedieningen, het is dezelfde Heer en er is verscheidenheid van werkingen maar het is dezelfde God die alles in allen werkt, maar aan ieder wordt de openbaring van de Geest gegeven tot wat nuttig is. Want aan de een woord door de Geest gegeven een woord van wijsheid en aan de volgende een woord van kennis volgens dezelfde Geest. Aan een ander geloof door dezelfde Geest en aan een volgende genadegave van genezing door die ene Geest en aan een volgende werkingen van krachten en aan een volgende profetie en aan volgende onderscheidingen van geesten en aan andere allerlei talen en aan een volgende uitlegging van talen, maar al deze dingen werkt een en dezelfde Geest die aan ieder afzonderlijk toedeelt zoals Hij wil.

Tjonge, ik vind het wel geweldig als het allemaal wat laat wordt dat u dan toch allemaal weer massaal ook voor de vragenbespreking terugkomt. Ik heb ze nauwelijks kunnen ordenen maar het is ook niet zo erg in welke volgorde ze eruit komen.

1) De eerste vraag luidt: de passage over het 'ik ellendig mens' zou in een hoofdstuk staan waar de Geest niet wordt genoemd.

Goedenavond broeders en zusters, lieve mensen. Vanavond het onderwerp de vrucht van de Heilige Geest en iemand met een beetje schriftkennis weet dan dat wij Galaten 5 vers 22 gaan lezen en dat doen wij nu. Uit de nbg vertaling lees ik Galaten 5 vers 22. Maar dat is alleen maar inleiding, ik hoop nog vele andere schriftplaatsen te noemen, want het is onze bedoeling in deze avonden het woord van God te laten spreken, u mag dat opschrijven, u mag ook later luisteren naar de geluidsopname als u dat op uw gemakje nog eens allemaal wilt bekijken en nalezen. Dan bent u als de Bireers die dagelijks de schriften onderzochten om te zien of deze dingen die Paulus verkondigden ook also waren.

Galaten 5 vers 22: De vrucht van de Geest is liefde blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Alleen dit ene vers dient ons tot inleiding van vanavond. De vrucht van de Geest In de komende avond ergens volgend jaar gaan we het hebben over de gave van de Geest en dit is daarbij de noodzakelijke introductie, in 1 Kor 12 zien wij dat er een 9 voudige gave van de Geest is.

En ik moet u eerlijk zeggen, we hebben maar weinig tijd en ik heb de vragen die niets met het onderwerp te maken hebben, daarom opzij moeten leggen. Wat is dat nou toch verdrietig. Er is een vraag over de Drie-eenheid, maar wat een voorrecht, volgende maand D.V. komt mijn boek uit: 'De Christus van God'. Dat is een heel hoofdstuk over de Drie-eenheid. Dat is makkelijk als je kunt doorverwijzen.

1) Hoe bereik ik mijn broer, hij wil helemaal niets weten van het geloof?
Geef hem mijn boek: 'De God die ís', speciaal voor atheïsten geschreven maar eigenlijk is uw probleem niet zozeer dat hij atheïst is maar dat hij alcoholist is. U kunt voor uw broer soms niet veel meer doen dan intensief te bidden, te geloven in een God die harten van mensen kan veranderen.

2) In uw statement: met een ingebeelde hel naar de hemel kunnen gaan lijkt u geloof en Heilige Geest los te koppelen. Geloof in Christus heeft toch in zich dat deze Christus omhelst én al Zijn weldaden. Is er dan nog een geloof dat geen vaste grond is van de dingen die men hoopt?

Ik heb van u met zoveel mensen eigenlijk maar weinig vragen gekregen. Ik vat dat maar zo op: dat u het allemaal wel duidelijk vond. Als er weinig vragen zijn was het óf heel duidelijk óf het was totaal onduidelijk, want dan is er ook niks te vragen.

(1) Het eerste is trouwens meer een opmerking: een dubbel deel van de Geest van de Here God en morgen weer een dubbel leven? Ja dat is eigenlijk geen vraag, dat is meer een opmerking. En ik weet ook niet wat de vraagsteller daarmee bedoelt. Een dubbel leven is een negatieve uitdrukking. Een dubbel leven dat betekent dat je in de kerk of gemeente dit gezicht trekt en dat je in je gewone leven een ander gezicht opzet. Dat je je temidden van Gods volk zus gedraagt en je temidden van je collega’s zo gedraagt.