Hart voor Waddinxveen

Wij gaan lezen uit Lukas 16: 19 – 31. Lukas 16, ik lees vanavond eens uit de Telosvertaling, voor de verandering. "Nu was er een rijk mens en hij ging gekleed in purper en fijn linnen en vierde elke dag schitterend feest. Nu lag er ook een arme, genaamd Lazarus, aan zijn voorpoort vol zweren, begerig zich te verzadigen met wat van de tafel van de rijke viel. Maar zelfs de honden kwamen zijn zweren likken. Het gebeurde nu dat de arme stierf en door de engelen werd gedragen in de schoot van Abraham. De rijke nu stierf ook en werd begraven. En toen hij in de Hades zijn ogen opsloeg terwijl hij in pijnen verkeerde, zag hij Abraham uit de verte en Lazarus in zijn schoot. En hij riep de woorden: Vader Abraham, erbarm u over mij en zend Lazarus om de top van zijn vinger in water te dopen en mijn tong te verkoelen want ik lijd smart in deze vlam. Abraham echter zei: kind, bedenk dat u het goede hebt ontvangen in uw leven en Lazarus evenzo het kwade. En nu wordt hij hier vertroost maar u lijdt smart. En bij dat alles is er tussen ons en u een grote kloof gevestigd zodat zij die van hier naar u willen overgaan niet kunnen en zij van daar niet naar ons kunnen overkomen. Hij echter zei: Ik bid u dan vader dat u hem zendt naar het huis van mijn vader want ik heb vijf broers opdat hij ernstig tot hen kan getuigen zodat ook zij niet komen in deze plaats van pijn. Abraham echter zei: zij hebben Mozes en de profeten, laten zij naar hen luisteren. Hij echter zei: Nee, vader Abraham, maar als iemand van de doden naar hen toegaat dan zullen zij zich bekeren. Hij echter zei tot hem: Als zij naar Mozes en de profeten niet luisteren zullen zij, ook al stond iemand uit de doden op, zich niet laten overtuigen. Tot zover uit het Woord van God.

Een mooie eerste vraag.

Hoe leren wij te rekenen met de wederkomst? Er wordt al zo lang gesproken over de eindtijd dat we niet meer alert zijn.

Rekenen moet je hoe dan ook niet doen. Ik heb al allerlei berekeningen gehoord, Pasen 2010, heeft een Canadese dominee uitgerekend, komt Christus terug, dus dan weet u dat vast. Anderen zeggen december 2011 of is het 2012, dat komt uit de Maya-tijdrekening. Het is leuk dat mensen die zulke dingen uitrekenen altijd op een getal uitkomen dat net iets verder weg ligt. Je komt maar zelden iemand tegen die zegt; Ik heb het uitgerekend en het is in het jaar 2748. Dat is niet interessant. Het is altijd net een stukje verder. Nee, dat moet je allemaal niet doen, we weten dag noch uur en dat laten we maar zo. "Er wordt wel veel over de eindtijd gesproken" dat is helemaal niet waar, dat is pas vanaf de 19e eeuw. Ik weet dat is voor uw geboorte al, maar op de hele kerkgeschiedenis is dat niet zo lang. En in de 19e eeuw zijn hele belangrijke omwentelingen geweest en wat is nu die twee eeuwen op het geheel van de kerkgeschiedenis? En ik geloof dat we meer redenen hebben om over de eindtijd te spreken dan wie dan ook tevoren. Dat is simpel, want we zijn nu dichter bij de wederkomst dan gisteren. Dat kan niemand ontkennen. Maar dat niet alleen, er zijn ook heel veel bijzondere redenen om over de eindtijd te spreken. Dat zou best een heel interessante avond kunnen worden. Ga naar mijn broer, die heeft daar een hele diaserie over en die weet het precies. Dus ga het aan hem vragen. Als je toch zegt; Ik heb liever twee Ouwenelen, dan, op 15 februari wordt er een boekje van deze Ouweneel aangeboden en dat heet "Komt er een grote opwekking?" Het antwoord luidt: "Nee, die is al begonnen." Hebt u hem? Maar dat boekje gaat over de eindtijd. Met alle kenmerken van onze tijd.

Je zou bijna kunnen zeggen we gaan verder waar we gebleven zijn want de vorige keer eindigden we met het slot van hoofdstuk 15 en we gaan nu onmiddellijk verder in hoofdstuk 16 van het Lukasevangelie. Wij lezen Lukas 16 vanaf vers 1: "Jezus zei ook tot Zijn discipelen: Er was een rijk man die een rentmeester had. Van deze werd Hem aangebracht dat hij Zijn bezit verkwistte. En Hij liet hem roepen en zei tot hem: Wat hoor ik daar van u? Doe verantwoording van uw beheer want gij kunt niet langer rentmeester blijven. De rentmeester zei bij zichzelf: Wat moet ik doen want mijn heer ontneemt mij mijn rentmeesterschap. Spitten kan ik niet, voor bedelen schaam ik mij. Ik weet wat ik doen zal opdat zij mij wanneer ik uit mijn rentmeesterschap ontzet ben, in huis zullen nemen. En hij ontbood de schuldenaars van zijn heer één voor één bij zich en zei tot de eerste: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig? Hij zei: Honderd vaten olie. Hij zei tot hem: Hier hebt gij uw schuldbekentenis. Ga vlug zitten en schrijf vijftig. Daarna zei hij tot de tweede: En hoeveel zijt gij schuldig? Hij zei: Honderd zakken tarwe en hij zei tot hem: Hier hebt gij uw schuldbekentenis. Schrijf tachtig. En de heer prees de onrechtvaardige rentmeester dat hij met overleg gehandeld had. Want de kinderen van deze wereld gaan ten aanzien van hun geslacht met veel meer overleg te werk dan de kinderen des lichts. En Ik zeg u: Maakt u vrienden met behulp van de onrechtvaardige Mammon opdat wanneer deze u ontvalt , men u opneme in de eeuwige tente. Wie in zeer weinig getrouw is, is ook in veel getrouw. En wie in zeer weinig onrechtvaardig is, is ook in veel onrechtvaardig. Indien gij dus niet trouw zijt geweest ten aanzien van de onrechtvaardige Mammon, wie zal u dan het ware goed toevertrouwen? En indien gij niet getrouw zijt geweest ten aanzien van het goed van een ander, wie zal u het onze geven? Geen slaaf kan twee heren dienen want hij zal of de ene haten en de andere liefhebben of zich aan de ene hechten en de andere minachten. Gij kunt niet God dienen en Mammon. Dit alles hoorden de Farizeeën, die geldzuchtig waren en zij hoonden Hem. En Hij zei tot hen: Gij zijt het, die voor rechtvaardig wilt doorgaan voor de mensen, maar God kent uw harten. Want wat hoog is bij mensen, is een gruwel voor God." Tot zover lezen we uit het Woord van God.

U hebt mij mooie vragen gegeven. Ik heb u hier en daar ook wel geprikkeld tot bepaalde vragen en sommige hebben ook een wat korzelige ondertoon, maar dat geeft allemaal niet. Hoe kijkt u tegen de leer aan dat wij delen in de zegen van Abraham? Dat gaat toch over aardse zegeningen? Nu, dit is al een hele mooie vraag.

Ik kijk tegen die leer zeer positief aan want die staat in de Bijbel. In Romeinen 4 daar wordt verteld dat Abraham tweeërlei nageslacht heeft, een, zo noem ik het nu maar, fysieke of biologisch nageslacht en een geestelijk nageslacht. Dat eerste dat zijn z'n fysieke nazaten en de tweede dat zijn de mensen die wandelen in hetzelfde geloof als Abraham. Je vindt datzelfde ook in Galaten 3 beschreven, wij zijn ook zonen van Abraham door het geloof. Dat gaat over aardse zegeningen, neen, hij heeft tweeërlei nageslacht, voor zijn aardse, biologische nageslacht zijn er ook geestelijke zegeningen, maar ook aardse zegeningen, een land en een volk en een messias. Een land, een volk en een koning die over dat volk in dat land zal regeren. Dat wordt straks vervuld in het messiaanse rijk en dat gaat over zeer aardse zegeningen. Het is merkwaardig hè, even zo tussendoor, dat zoveel mensen die teruggrijpen op zo'n oer oud-testamentisch principe als de aardse zegeningen, de tienden geven, dat die tegelijkertijd soms niets willen weten van het feit dat er voor Abrahams lichamelijke nageslacht nog een heel aardse toekomst is weggelegd vol geestelijke zegeningen, maar geestelijk is niet hetzelfde als hemels. Maar wat ons betreft, wij wonen niet met Israel straks in dat land, dan wordt het ook veel te druk trouwens, als we daar allemaal zouden gaan wonen. Abraham heeft ook nog een andere verwachting gehad, Abraham heeft een dubbele verwachting gehad, hij verwachtte de hemelse stad waarvan God de Ontwerper en Bouwmeester is. En dáár zien wij ook naar uit, het geestelijk nakomelingschap van Abraham ziet uit naar die geestelijke stad en het lichamelijk nageslacht van Abraham mag uitzien naar het aardse Jeruzalem, wat straks weer hersteld zal worden. Daar zit natuurlijk heel wat aan vast, maar ik hou het even voor de simpelheid hierbij. De zegen van Abraham gaat dus niet alleen maar over aardse zegeningen. Het gaat uiteindelijk over het koninkrijk Gods en dat heeft een aardse kant, waar Israel straks van zal mogen genieten en het heeft ook een zeer hemelse kant, wij zullen als het ware dat vrederijk van bovenaf meemaken, vanuit de hemelse stad.

Wij lezen uit Lukas 15 en ik doe dat uit de Telos-vertaling. Lukas 15 vanaf vers 11. 'Hij nu zei: iemand had twee zonen en de jongste van hen zei tot zijn vader: Vader, geef mij het deel van het bezit dat mij toekomt en hij verdeelde het vermogen onder hen. En na niet vele dagen pakte de jongste zoon alles bijeen en ging op reis naar een ver land en bracht daar zijn bezit door in een losbandig leven. Toen hij nu alles had verteerd kwam er een zware hongersnood in dat land en hij begon gebrek te lijden. En hij ging heen en vervoegde zich bij één van de burgers van dat land en die zond hem op zijn velden om varkens te weiden en hij begeerde zich te verzadigen met de peulenschillen die de varkens aten en niemand gaf ze hem. Toen kwam hij tot zichzelf en zei: Hoeveel dagloners van mijn vader hebben overvloed aan broden en ik verga hier van honger. Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tot hem zeggen: Vader ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u. Ik ben niet meer waard uw zoon te heten. Maak mij als één van uw dagloners. En hij stond op en ging naar zijn vader. Toen hij nu nog veraf was zag zijn vader hem en werd met ontferming bewogen. En hij liep snel op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem innig. De zoon nu zei tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u. Ik ben niet meer waard uw zoon te heten. De vader echter zei tot zijn slaven: Haal vlug het beste kleed tevoorschijn en trek het hem aan en doe een ring aan zijn hand en sandalen aan zijn voeten en haal het gemeste kalf, slacht het en laten wij eten en vrolijk zijn, want deze zoon van mij was dood en is weer levend geworden; hij was verloren en is gevonden. En zij begonnen vrolijk te zijn. Nu was zijn oudste zoon op het veld en toen hij terugkeerde en het huis naderde hoorde hij muziek en dans en hij riep één van de knechten bij zich en vroeg wat dat kon zijn. Deze nu zei tot hem: Uw broer is gekomen en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond heeft teruggekregen. Hij echter werd toornig en wilde niet naar binnen gaan. Zijn vader nu ging naar buiten en spoorde hem aan. Hij antwoordde echter en zei tot zijn vader: Zie zoveel jaren dien ik u en nooit heb ik uw gebod overtreden en mij hebt u nooit een bokje gegeven om met mijn vrienden vrolijk te zijn. Nu echter die zoon van u gekomen is, die uw vermogen met hoeren heeft opgemaakt, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht. Hij echter zei tot hem: Kind, jij bent altijd bij mij en al het mijne is het jouwe. Wij nu moeten vrolijk en blij zijn want deze broer van jou was dood en is levend geworden en hij was verloren en is gevonden. Tot zover lezen we uit het Woord van God.

Ik heb een mooie stapel vragen, ik dacht, dit is zo bekend, daar komen geen vragen over maar het valt toch weer mee, of tegen, net hoe je het bekijkt.

Is het soms zo, zegt de eerste vraag, dat al het goeds dat nu nog in het vaderhuis was, van de oudste zoon was? Er staat immers; "hij deelde hun het goed". Dus de oudste zoon had zo dat bokje kunnen pakken. Ja, de moeilijkheid is bij gelijkenissen om uit te leggen wat er wel staat en, wat veel moeilijker is, om uit te leggen wat er niet staat. Je moet zulke gelijkenissen natuurlijk niet teveel overvragen. Datgene wat verteld wordt dat heeft een geestelijke betekenis. Ik denk dat je haast wel kan zeggen bij bijna alles wat er verteld wordt, daar kun je vragen naar de toepassing, maar de toepassing te geven van wat er niet verteld wordt is natuurlijk lastig. Normaal zou je zeggen, zou dat goed pas verdeeld zijn als die vader gestorven was, en dan wordt het goed verdeeld onder die zonen en dat is hier helemaal niet aan de orde. En hoe dat in die tijd precies ging dat hoeft ons ook niet zo erg bezig te houden. Ik kan me voorstellen dat die vader gezegd heeft: "Luister, dit is de totale waarde, ik kan de helft ervan te gelde maken en ik kan je het geld meegeven. Je kunt ook gewoon hier blijven, dan brengt het meer geld op. Je kunt het geld maar een keer uitgeven." Ik denk dat die oudste zoon zijn deel inderdaad in die boerderij had zitten, die denkt, de jongste is vertrokken, en als vader er straks niet meer is dan mag ik die boerderij erven. Maar ook, was natuurlijk een hele brave, keurige jongen hadden we al vastgesteld, zolang vader nog leeft, is het zijn boerderij en zal ik dus voor alles mijn hand op moeten houden. Zoiets zou je je kunnen voorstellen. Maar nogmaals, laten we voorzichtig zijn om niet te speculeren over wat er niet staat. Ik herinner me bij de gelijkenis van de vijf wijze en vijf dwaze maagden, die gaan we toch niet behandelen, dus die kan ik wel noemen, dat ik me heel lang heb afgevraagd, wie is nu toch de bruid in die gelijkenis? Er is helemaal geen bruid. Er is een bruidegom en er zijn tien meisjes en later begreep ik, dat is een verkeerde vraag. Ik had er al hele ingenieuze oplossingen voor bedacht, maar dat is de verkeerde vraag. Want in de toepassing zijn die tien meisjes de christenen en de bruidegom is Christus. Als je dus gaat zeggen; ja, maar, ja, maar, dan kom je op rare dingen uit. Je moet nooit meer vertellen dan dat de gelijkenis vertelt. Je moet er dus niet zelf nog omheen gaan zitten fantaseren.

Van mijn kant wens ik u alleen een heel gezegende avond en een gezegend nieuw seizoen met een heel uitdagend onderwerp. Misschien wel een onderwerp waarvan u dacht: nou ja, daar weet ik al alles van; de gelijkenissen, die zijn zo bekend. Nou, ik denk dat er hier en daar nog wel eens verrassingen voor u in zouden kunnen zitten. Juist de dingen die we zo goed menen te kennen blijken vaak veel verrassender dan we dachten. Nou, we beginnen vanavond al met een heel bijzondere, heel bekende, vele malen besproken; er is vast tienduizenden keren over gepreekt; vanavond de zoveelste keer.

We lezen uit Lukas 10. Ik ben ouderwets, ik lees uit de NBG-vertaling. Ik ben niet zó ouderwets dat ik uit de Statenvertaling lees; er zijn grenzen maar voor velen ben je ook al ouderwets als je uit de NBG-vertaling leest. We lezen uit Lukas 10 vanaf vers 25: "En zie, een wetgeleerde stond op om Hem te verzoeken en zei: Meester, wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven? En Hij zei tot hem: wat staat in de wet geschreven, hoe leest gij? Hij antwoordde en zei: Gij zult de Here uw God liefhebben uit geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw kracht en met geheel uw verstand en uw naaste als uzelf. En Hij zei tot hem: Gij hebt juist geantwoord; doe dat en gij zult leven. Maar hij wilde zich rechtvaardigen en zei tot Jezus: En wie is mijn naaste? Daarop antwoordde Jezus en zei: een zeker mens daalde af van Jeruzalem naar Jericho en viel in de handen van rovers die hem niet alleen uitschudden maar hem ook slagen gaven en weggingen terwijl ze hem halfdood lieten liggen. Bij geval daalde een priester af langs die weg en deze zag hem doch ging aan de overzijde voorbij. Evenzo ging ook een Leviet langs die plaats en hij zag hem en ging aan de overzijde voorbij. Doch een Samaritaan die op reis was kwam in zijn nabijheid en toe hij hem zag werd hij met ontferming bewogen. En hij ging naar hem toe, verbond zijn wonden, goot er olie en wijn op en hij zette hem op zijn eigen rijdier, bracht hem naar een herberg en verzorgde hem. En de volgende dag stelde hij de waard twee schellingen ter hand en zei: Verzorg hem en mocht gij meer kosten hebben dan zal ik ze u vergoeden op mijn terugreis. Wie van deze drie dunkt u dat de naaste geweest is van de man die in handen der rovers was gevallen? Hij zei: Die hem barmhartigheid bewezen heeft. En Jezus zei tot hem: Ga heen, doe gij evenzo." Tot zover lezen we uit het woord van God.

De eerste vraag die ik hier heb, luidt: "In welke val wilden de schriftgeleerden Jezus laten lopen? Hoe dacht Hij dat dat zou gaan?"
Ik heb daarstraks al even aangeduid, maar ik kan me voorstellen dat ik dat niet zo duidelijk heb gemaakt als u misschien wel had gewild. Ik probeerde het duidelijk te maken door te wijzen op Mattheus 5 vers 43 waar de Here Jezus een stukje Bijbel citeert, Oude Testament, met een heel belangrijke en volkomen foutieve aanvulling van de schriftgeleerden. En wee, als je gaat aanvullen bij de Bijbel of gaat afnemen van de Bijbel. Op de laatste bladzijde daar lezen we, dat gaat dan speciaal over het boek Openbaring: Wee u als u van de Schrift afdoet of als u eraan toe doet. Daar zie je hoe deze mensen in het algemeen dachten. Een van de grote conflicten tussen Jezus en de Joodse leiders, één daarvan, ik kan ze niet allemaal nu noemen maar één daarvan was deze; dat Hij van het begin af aan aanduidde dat het heil niet beperkt was tot de Joden en dat niet alleen, maar dat de heidenen op voet van gelijkheid konden binnenkomen. Een heel ander voorbeeld, Johannes 3, de wedergeboorte, daar zegt Hij tegen Nicodemus; Het feit dat jij bij het volk van God hoort betekent niet dat jij het heiligdom zomaar kan binnenkomen. Dat is niet genoeg. Je kunt wel tot het uitverkoren volk behoren maar je zal toch wedergeboren moeten worden. Je kan wel als kind in het verbond zijn opgenomen maar als je niet persoonlijk wederomgeboren wordt, dan helpt je dat allemaal niks. En dat is heel belangrijk. Het was ook voor de heidenen want die konden op dezelfde wijze binnenkomen. Via het geloof en wedergeboorte.

Ik stel u voor te lezen uit de brief aan de Romeinen het achtste hoofdstuk. Ik bedacht me bij de voorbereiding: je zou eigenlijk een heel seizoen kunnen spreken uitsluitend over Romeinen 8. Stiekem zou ik over elk vers een avond willen spreken, maar ik wil het nu ook weer niet te bont maken. Maar 8 avonden moet gemakkelijk lukken. We hebben er nu drie gedaan, maar dan laten we heel wat liggen nog. Want als ik nu het laatste stuk van dat hoofdstuk voorlees, gaat het toch eigenlijk vooral om de predestinatie, de uitverkiezing, terwijl er nog zoveel meer in die verzen staat. Ik begin eigenlijk al te lezen bij vers 18 uit de Thelosvertaling, Romeinen 8:18:

Ik acht dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet waard is vergeleken te worden met de toekomstige heerlijkheid die aan ons geopenbaard gaat worden. Want de schepping verwacht reikhalzend de openbaring van de zonen van God. Want de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar omwille van Hem die haar onderworpen heeft in de hoop dat ook de schepping zelf zal worden vrijgemaakt van de slavernij van de vergankelijkheid tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen Gods.

Ik heb drie vragen die ik eventjes wat sneller afhandel.
U haalde aan dat Saulus van zijn paard viel, maar ik haal dat niet uit Handelingen. Hij viel ter aarde maar waar haalt men toch steeds dat paard vandaan?
Ik zal het u vertellen, dat komt uit de grote duim. Ik heb het voor u nagekeken, geen paard te bekennen. Ook ik ben ten slachtoffer gevallen aan de kinderbijbel. Wij stoppen onze kinderen vol met kinderbijbelverhalen, die hebben de rest van hun leven weer nodig om alles wat daarbij gefantaseerd is er weer uit te halen. Want je ontdekt tot je schrik dat er een heleboel dingen staan die helemaal niet in de Bijbel staan. Hebt u ook geloofd dat de rook van Abels altaar omhoog ging en dat van Kaïn niet? Hebt u dat ook geloofd? Staat helemaal niet in de Bijbel. Dat is toch triest. Geen paard te bekennen. Het was natuurlijk wel voor de hand liggend, zo'n heel eind naar Damascus, dat is een hele tippel, dus het is ook weer niet zo gek dat men het erbij gehaald heeft.

Wij gaan samen lezen uit Romeinen 8. Dat hebben we zojuist al gedaan en we lezen nu vanaf Romeinen 8:14 en ik lees weer uit de Thelosvertaling, omdat dat de minst slechte vertaling van Nederland is. Het blijft maar mensenwerk, vertalen.

Want allen die door de Geest van God geleid worden, die zijn zonen van God. Want u hebt niet ontvangen een geest van slavernij, maar een geest van zoonschap, waardoor wij roepen 'Abba, vader’. De Geest heeft Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn. En zijn wij kinderen, dan ook erfgenamen. Erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus als wij inderdaad met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.

Ik lees er nog 1 of 2 verzen bij, vers 19: De schepping verwacht reikhalzend de openbaring van de zonen van God. In vers 21 horen we dat de schepping zelfs zal worden vrijgemaakt van de slavernij van de vergankelijkheid tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God. En ten slotte in vers 23: en wijzelf die de eerstelingen geest hebben, ook wij zuchten bij onszelf in de verwachting van het zoonschap, de verlossing van ons lichaam. Tot zover de lezing uit het Woord van God.

Boven deze avond staat geschreven: geleid door de Heilige Geest. Maar die titels geef je altijd lang van tevoren op en later had ik bedacht dat ik het beter had kunnen noemen: kindschap en zoonschap. Ik wil vanavond met u nadenken over wat het betekent dat wij kinderen van God zijn en of wij zonen van God zijn. Hebt u een andere vertaling dan de NBG of de Thelosvertaling, dan hebt u een probleem. Of het nu de Statenvertaling is of de Groot Nieuwsbijbel of de Willibrord of de Nieuwe Bijbelvertaling, noem het maar op: ze vertalen allemaal twee keer hetzelfde. Al staat er in het Grieks kinderen en zonen, men doet net alsof dat hetzelfde is. De Statenvertaling heeft dat helaas ook gedaan. Ik heb ervoor gepleit om het in de Herziening te herzien, maar ik ben vergeten of ze het gaan doen, dus dat wachten we maar af. Ik heb er wel sterk voor gepleit. En onder ander met dit argument: als we nu niet precies weten wat het verschil is, kun je het aan de uitleggers overlaten of er verschil is of niet. Maar help in ieder geval de lezer om het verschil te zien een kind of een zoon van God te zijn. Voor de zusters in ons midden hoop ik dat u het niet erg vindt. Ik zal het woord dochter één keer gebruiken vanavond, maar meestal heb ik het over zonen. Maar wij, broeders, vinden het ook niet erg om tot de bruid van Christus te behoren, dus u hoeft het niet erg te vinden om zonen van God genoemd te worden.

Dank u voor de vele, vele vragen. Je kunt daar nooit een peil op trekken, je denkt: Nu dit was zo helder, overzichtelijk, dat zal wel geen vragen opleveren, maar kijk eens eventjes. De eerste vraag. Ze liggen in willekeurige volgorde want ik heb geen tijd gehad om ze allemaal aandachtig te bestuderen. Maar ik heb die eerste wel even bekeken en dan denk je: Hoe is het mogelijk dat ik zulke misverstanden teweeg kan brengen? Zou dat nu aan mij liggen of aan de vraagsteller? De vraag luidt als volgt: U zegt: Jezus is niet je Middelaar, ga rechtstreeks tot je Vader. Ik heb geleerd en geloof nog steeds dat Jezus mijn Middelaar is, in die zin dat Hij als filter werkt voor mij naar mijn Vader toe. Zodat Onze Vader mij kan zien zonder zonde. Dat mijn gebed tot mijn Vader bij Hem volmaakt binnen mag komen. Daarvoor is Jezus toch ook gestorven om mijn zonden weg te nemen zodat ik een intieme relatie met mijn Vader mag hebben?

Wij gaan vanavond lezen uit Romeinen 8, dat doen we de volgende twee avonden ook. U weet het: het is niet de bedoeling van deze serie om vers voor vers de Romeinenbrief te behandelen. U kunt allemaal Bijbelstudies van mij daar vinden op het internet als u vers voor vers behandeling wil. Dat is niet de opzet. We hebben de zaak meer thematisch benaderd en voor een aantal avonden en voor dit lange hoofdstuk hebben we zelfs drie avonden gereserveerd. Eén van dé hoofdstukken over de Heilige Geest. En we lezen vanavond de eerste elf verzen van Romeinen 8 en ik doe dat uit de Thelosvertaling.

Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn. Want de wet van de geest van het leven in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet van de zonde en de dood. Want wat voor de wet onmogelijk was doordat zij door het vlees krachteloos was, God heeft doordat hij Zijn eigen Zoon in een gedaante gelijk aan het vlees van de zonde en voor de zonde heeft gezonden, de zonde in het vlees veroordeeld. Opdat de rechtvaardige eis van de wet vervuld wordt in ons die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest. Want zij die naar het vlees zijn bedenken de dingen van het vlees, maar zij die naar de Geest zijn de dingen van de Geest. Want wat het vlees bedenkt is de dood, maar wat de Geest bedenkt is leven en vrede. Omdat wat het vlees bedenkt vijandschap is tegen God, want het onderwerpt zich niet aan de wet van God, want het kan dat ook niet. En zij die in het vlees zijn, kunnen God niet behagen. Maar u bent niet in het vlees, maar in de Geest, als inderdaad Gods Geest in u woont. Maar als iemand de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe. Maar als Christus in u is dan is het lichaam wel dood vanwege de zonde, maar de Geest is leven vanwege de gerechtigheid. En als de Geest van Hem die Jezus uit de doden heeft opgewekt in u woont, dan zal Hij die Christus uit de doden heeft opgewekt, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door Zijn Geest die in u woont.

U hebt mij vanavond willen sparen, u dacht; die man ziet er zo moe uit ofzo, ik heb maar 4 vragen. Zou het dan toch vanavond een keer voor half elf ophouden?

Paulus schrijft aan de Filipenzen: "Hetzelfde u te schrijven is mij niet verdrietig en u geeft het zekerheid." Dat is de tekst die bij me opkwam toen ik deze vraag las. Als echte christen, wedergeboren mens wil ik niet zondigen maar ik doe het wel. Ook Paulus zegt: "De dingen die ik wil doe ik niet en de dingen die ik niet wil die doe ik." En Paulus werd toch door de Heilige Geest geleid. Wilt u hierover nog iets zeggen?

Wij willen vanavond lezen uit de Romeinenbrief, hoofdstuk 7. Als de uitdrukking 'ik ellendig mens' u niet vreemd is, had u dat al vermoed. Romeinen 7, ik lees uit de Thelosvertaling, vanaf vers 14 tot en met hoofdstuk 8 vers 2. Paulus zegt:

Wij weten dat de wet geestelijk is, maar ik ben vleselijk, verkocht onder de zonde. Want wat ik doe weet ik niet. Want niet wat ik wil bedrijf ik, maar wat ik haat, dat doe ik. Als ik niet doe wat ik wil, stem ik met de wet in dat zij goed is, maar dan ben ik het niet meer die het doe, maar de zonde die in mij woont. Want ik weet dat in mij, dat is in mijn vlees geen goed woont, want het willen is bij mij aanwezig, maar het doen van het goede niet. Maar het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade dat ik niet wild, dat bedrijf ik. Als ik dat doe wat ik niet wil, dan doe ik het niet meer, maar de zonde die in mij woont. Ik vind dus deze wet voor mij, die het goede wil doen dat het kwade bij mij voor handen is. Want ik verlustig mij naar de wet van God naar de innerlijke mens. Maar ik zie in mijn leden een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn denken en mij tot gevangene maakt door de wet van de zonde die in mijn leden is. Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit dit lichaam van de dood? God zij echter dank door Jezus Christus, onze Heer. Dus ikzelf dien wel met het denken de wet van God, maar met het vlees de wet van de zonde. Zo is er dan geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn. Want de wet van de Geest van het leven in Christus Jezus heeft mij vrij gemaakt van de wet van de zonde en de dood.

Fijn dat u er allemaal weer bent. Ik heb een stuk of zes, zeven vragen gekregen, dus dat is nog wel te overzien.

De eerste is nogal makkelijk. Waarom mogen er geen vrouwen op de mannendag komen?
A, omdat het dan geen mannendag meer is. B, omdat die mannen het heerlijk vinden een keer zonder hun vrouw uit te zijn. Als je ze ernstig toespreekt zit er tenminste niemand naast ze die zegt: "Zie je nou wel, dat zeg ik ook altijd". We zijn echt onder elkaar, we kunnen nou eens ronduit praten, dus dat is geweldig. Bovendien, je kunt hetzelfde vragen, waarom mogen er geen mannen op de vrouwendag komen? Het is hetzelfde. Nee, die mannen vinden het geweldig, heerlijk, ze hoeven eens een keer niet de tuin te doen, ze hoeven niet met de kinderen op te trekken, ze hoeven niet naar Albert Heijn en al die dingen meer. Ze zijn echt uit. Dat merk je, aan het zingen, er worden morgen degelijke Psalmen gezongen. Oude berijming, en Opwekkingsliederen en dat gaat allemaal even jubelend. Ik vind het verrukkelijk. Ik zal u nog wat vertellen. Af en toe word ik wel eens een beetje moe van die mannendagen want het gaat altijd over dezelfde elementaire dingen. Dat zeg ik nou eens heel eerlijk. Dus toen ze me belden vanuit de Veluwe, het is toch ver hier vandaan, de Veluwe, dus dat horen ze toch niet, toen zei ik: "Luister, ik zou zo graag eens een stapje verder willen komen. Kunnen we dat doen?" Ze zeiden: "Graag, wat dan?" Ik zeg; ik zou zo graag willen spreken over het leven uit de Geest. Geweldig, zeiden ze. Ja, ik zeg, dan is het wel belangrijk wie de tweede spreker is, Steve van Deventer. Kennen jullie Steve? Steve van Deventer. Maar ik zeg: ik wil nog iets, want ik wil niet dat jullie risico lopen. Binnenkort heb ik een avond over de Heilige Geest, kom maar luisteren, of jullie dit wel willen. Het hele team was er en ze zeiden: "Dit willen we". Ik vind het zo geweldig. We hebben zo'n heerlijke dag gehad de vorige keer. En Steve en ik, we zaten helemaal op een golflengte, want anders gaat het op die mannendagen ook altijd over 'ik, ellendig mens', over zonde en over genade. Nu is het heerlijk om over genade te spreken, maar het is zo elementair altijd. Zeker in dat soort regio's, in de Bible belt zal ik maar zeggen, dat is hier trouwens ook, die loopt van Arnemuiden naar Genemuiden, maar je wil zo graag eens verder komen. En ik vind het heel geweldig dat we deze gelegenheid hebben. Morgen! En er is geen rem. Het enige wat nog ontbreekt, dan doen we dan weer op de Heilige Geest conferentie, dat ze naar voren komen, dat we ze de handen mogen opleggen, maar je kunt niet alles in een keer. Ik vind dit al wel geweldig dat dit kan gebeuren. We hopen daar samen met elkaar verder te komen. Echt waar, het is heerlijk. Dus daarom mogen de vrouwen niet komen, die hebben vrouwendagen.

Er zijn vanavond iets minder mensen en dat komt door het water: of door het bevroren water, of door het doopwater. U dacht: wat die man over de doop gaat zeggen wil ik niet meemaken ... dat dacht u niet, dat dachten die anderen. Of ze dachten: het is zo lekker bij de warme kachel. U hebt het getrotseerd. Wij gaan iets lezen uit Romeinen 6. De titel voor vanavond is 'gedoopt tot Christus' dood'. En daar gaat het ook heel speciaal over. U vindt die uitdrukking in vers 4 en ik lees een paar verzen daaromheen. Ik lees uit de Thelosvertaling vanaf Romeinen 6:1.

Wat zullen wij dan zeggen? Zouden wij in de zonde blijven opdat de genade toeneemt? Volstrekt niet. Hoe zouden wij, die ten opzichte van de zonde gestorven zijn nog daarin leven? Of weet u niet dat wij allen die tot Christus Jezus gedoopt zijn tot Zijn dood gedoopt zijn? Wij zijn dan met Hem begraven door de doop tot de dood. Opdat zoals Christus uit de doden is opgewekt door de heerlijkheid van de Vader zo ook wij in nieuwheid van leven zouden wandelen. Want als wij met Hem één geworden zijn in de gelijkheid van Zijn dood, dan zullen wij het ook zijn in de gelijkheid van Zijn opstanding. Daar wij dit weten: dat onze oude mens met Hem gekruisigd is, opdat het lichaam van de zonde tenietgedaan zou zijn, opdat wij niet meer de zonde dienen. Want wie gestorven is gerechtvaardigd van zonde.

Vrienden u hebt me met net zoveel vragen bedeeld als er punten in mijn preek waren. Dus hoeveel waren dat er? Ja, een degelijke preek heeft natuurlijk ook drie punten, maar dit is dus dubbel degelijk. Mooie vragen trouwens.

De eerste zegt: Ik weet dat u het al hebt uitgelegd maar is iemand geen christen als hij niet is gedoopt? Ik snap je punt, die is goed radicaal, maar toch is het een vraag. Dus eigenlijk snapt die persoon het wel en ook weer een beetje niet.

We lezen Romeinen 5. Dat doen we ook, maar voor het verband lezen we eerst de laatste verzen van hoofdstuk 4. We lezen dus in de Romeinenbrief en ik doe dat in de Thelosvertaling. We beginnen in vers 19. Daar gaat het over Abram:

En niet zwak in het geloof lette hij niet op zijn eigen al afgestorven lichaam, daar hij ongeveer honderd jaar oud was en niet op het afgestorven zijn van de moeder van Sara. En hij twijfelde niet aan de belofte van God door het ongeloof, maar werd gesterkt in het geloof, terwijl hij God heerlijkheid gaf en ten volle verzekerd was dat wat Hij beloofd heeft Hij ook machtig is te doen. Daarom is het hem ook tot gerechtigheid gerekend. Het is echter niet alleen ter wille van hem geschreven dat het hem werd toegerekend, maar ook ter wille van ons, wie het zal worden toegerekend die geloven in Jezus onze Heer uit de doden heeft opgewekt, die overgegeven is om onze overtredingen en opgewekt om onze rechtvaardiging. Wij dan, gerechtvaardigd uit geloof, hebben vrede met God door onze Here Jezus Christus door Wie wij ook de toegang hebben verkregen door het geloof tot deze genade waarin wij staan en wij roemen op de hoop in de heerlijkheid van God. En dat niet alleen, maar roemen ook in de verdrukkingen, daar wij weten dat de verdrukking volharding werkt en de volharding beproefdheid en de beproefdheid hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten is uitgestort door de Heilige Geest die ons gegeven is. Want toen wij nog krachteloos waren is Christus te rechten tijd voor goddelozen gestorven. Want ternauwernood zal iemand voor een rechtvaardige sterven. Immers, voor de goeden heeft misschien iemand nog wel de moed te sterven, maar God bevestigt Zijn liefde tot ons hierin, dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. Veel meer dan zullen wij, nu wij gerechtvaardigd zijn door Zijn bloed door Hem behouden worden van de toorn. Want als wij toen wij vijanden waren met God verzoend zijn door de dood van Zijn Zoon, veel meer zullen wij nu wij verzoend zijn behouden worden door Zijn leven. En dat niet alleen, maar wij roemen ook in God door onze Here Jezus Christus, door Wie wij nu de verzoening ontvangen hebben.

Ik heb een hele stapel vragen. Ik zeg dat vaak en ik zeg het nu ook weer: Ik ben zo blij daarmee, eigenlijk moest dat gewoon verplicht worden, dat elke dominee aan het einde van de preek zegt: Zo gemeente, wat vinden jullie ervan? Wat heb ik onduidelijk gezegd, waar zijn jullie het niet mee eens? Wat moet ik nog nader uitleggen? Maar dat is hier dus gebruikelijk en dat geeft mij gelegenheid om misverstanden weg te nemen en ook bepaalde dingen nog nader te verduidelijken. Dat zijn de twee belangrijkste dingen. Eventueel gerezen misverstanden, waarvoor ik natuurlijk helemaal zelf de schuld draag, op te ruimen en sommige dingen nog nader te verduidelijken.

Het is altijd weer mooi om te zien het gelovige overblijfsel dat tot het bittere einde deze avond wil mee maken. Eigenlijk is dit vaak het mooiste gedeelte van nu uit bekeken want nu komt u zelf aan het woord. U hebt mooie vragen gesteld, u hebt veel vragen gesteld, u hebt goede en u hebt moeilijke vragen gesteld. Daar heb ik er al vier van, er is een vraag die is hierbij nu 5 keer gesteld. Dat is frappant hè, eigenlijk moesten jullie allemaal kunnen raden welke vraag dat is als hij zo heel veel leeft, na ja hij komt zo vanzelf.

In de eerste plaats dit; nee dat zijn die vijf vragen, laten we maar meteen afhandelen die mensen zitten daar allemaal enorm mee. Ze zijn wel iets anders gesteld soms meer het komt allemaal op hetzelfde neer.

Wij willen samen lezen uit de brief van Paulus aan de Romeinen, hoofdstuk 3. Ik lees ook uit de NBG-vertaling. Romeinen 3 vanaf vers 21.

Thans is echter buiten de wet om gerechtigheid Gods openbaar geworden, waarvan de wet en de profeten getuigen, en wel gerechtigheid Gods door het geloof in Jezus Christus, voor allen, die geloven; want er is geen onderscheid. Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus. Hem heeft God voorgesteld als zoenmiddel door het geloof, in zijn bloed, om zijn rechtvaardigheid te tonen, daar Hij de zonden, die tevoren onder de verdraagzaamheid Gods gepleegd waren, had laten geworden – om zijn rechtvaardigheid te tonen, in de tegenwoordige tijd, zodat Hijzelf rechtvaardig is, ook als Hij hem rechtvaardigt, die uit het geloof in Jezus is. Waar blijft het roemen dan? Het is uitgesloten. Door welke wet? Der werken? Nee, maar door de wet van geloof. Want wij zijn van oordeel, dat de mens door geloof gerechtvaardigd wordt, zonder werken der wet. Of is God alleen de God der Joden? Niet ook der heidenen? Zeker, ook der heidenen. Indien er namelijk één God is, die de besnedenen rechtvaardigen zal uit het geloof en de onbesnedenen door het geloof. Stellen wij dan door het geloof de wet buiten werking? Volstrekt niet; veeleer bevestigen wij de wet.

Ik lees er nog bij uit hoofdstuk 4 vers 7 en 8, wat een citaat is uit psalm 32.

Zalig zij, wier ongerechtigheden vergeven en wier zonden bedekt zijn. Zalig de man, wiens zonde de Here geenszins zal toerekenen.

We zongen twee liederen met het woord hosanna erin. Ik denk dat velen van u dat opvatten zoals we ook halleluja zeggen zonder erbij na te denken wat dat eigenlijk betekent. Halleluja is geen lofprijzing, maar de oproep daartoe: Looft de Heer. Dan heb je het dus nog niet gedaan. En hosanna is al helemaal geen lofprijzing, maar een gebed. En het trof me zo –ik weet niet of het orkest dat zo opzettelijk heeft gedaan- dat het eigenlijk wel een mooie samenvatting is van de dingen die we in deze nieuwe avonden met elkaar willen overdenken. Hosanna betekent 'redt toch'. Of –zo staat het in de NBG in psalm 118, daar staat die uitdrukking letterlijk- 'geef toch heil, geef toch redding'. En de vraag wat is dat heil dan precies? Wat houdt dat precies in? Dat is één van de belangrijkste vragen, de hoofdvraag misschien wel van al deze avonden. En voordat ik daar verder over wil gaan spreken, wil ik eerst lezen uit Romeinen 1. We lezen maar enkele verzen: vers 14 t/m 17. Ik wist niet of ik naar Waddinxveen een NBG of een Statenvertaling moest meebrengen, dus ik heb maar een Thelosvertaling meegenomen. Qua nauwkeurigheid als de Statenvertaling, maar eigentijdser Nederlands. Romeinen 1:14, daar zegt Paulus: "Van Grieken en barbaren, van wijzen en onwetenden ben ik een schuldenaar. Zo ben ik dan wat mij betreft ook bereid om aan u, die in Rome bent het evangelie te verkondigen. Want ik schaam mij niet voor het evangelie, want het is Gods kracht ter behoudenis voor ieder die gelooft. Eerst voor de jood en ook voor de Griek. Want gerechtigheid van God wordt daarin geopenbaard op grond van geloof tot geloof zoals geschreven staat. Maar de rechtvaardige zal op grond van geloof leven."

Ik dank u dat ik een heleboel vragen van u hebt mogen krijgen, 1, 2, 3, 4, 5, vijf vragen, nou ja een heleboel ... u denkt ach dit is de eerste avond, we zullen hem even een beetje sparen.

De eerste vraag: Je zult in de hemel zijn wat God van je heeft weten te maken hier op aarde, zegt u stellig. Ja, ik durf het zo stellig te zeggen want ik heb het van een hervormde broeder; Henk Binnendijk dus als het mis is dan moet u bij hem zijn, maar hij had het weer van een evangelische broeder Sidney Willson en die heeft het weer uit de bijbel.

Wat is het toch goed dat er vragenbesprekingen zijn. Dat zou eigenlijk verplicht moeten worden na elke preek. Want er zijn altijd misverstanden die je kunt wekken, er zijn altijd aanvullingen die gegeven zouden kunnen worden, je kunt zelfs fouten verbeteren, ik heb gezegd dat het in Numeri 8 staat, dat laatste vers, dat Mozes rechtstreeks de stem van de Here God hoorde, en het is Numeri 7. Ik zat er dichtbij maar het was toch fout. Vers 89, het is een heel lang hoofdstuk, Numeri 7 vers 89 en u vindt het ook nog in Numeri 12 vers 8. Twee keer een heel bijzondere getuigenis, absoluut uniek in het oude testament. Zoals een man spreekt met zijn vriend. De andere is misschien Abraham, die driemaal in de bijbel de vriend van God genoemd wordt. Zelfs de moslims noemen hem Ibrahim, galil, Abraham, de vriend. Zo'n indruk heeft dat blijkbaar op Mohammed ook gemaakt. Hij was een vriend van God. En dan te bedenken dat Jezus tegen al zijn discipelen zegt: Ik heb jullie Mijn vrienden genoemd. Dat heeft te maken met discipelschap in de zin van vertrouweling.

Ik wil graag met u enkele gedeelten lezen uit het Nieuwe Testament, allereerst uit Johannes 16. Ik lees uit de NBG-vertaling Johannes 16:12. Daar zegt de Here Jezus tegen zijn discipelen: "Nog veel heb Ik u te zeggen, maar gij kunt het thans niet dragen. Doch wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, zal Hij u de weg wijzen tot de volle waarheid. Maar Hij zal niet uit Zichzelf spreken, maar al wat Hij spreekt en de toekomst zal Hij u verkondigen." Dan gaan we naar Lukas 4. De Here Jezus is gedoopt door Johannes de Doper. Dan lezen wij – daartussenin staat nog het geslachtsregister – dan staat er in Lukas 4:1: "Jezus nu, vol van de Heilige Geest, keerde terug van de Jordaan en werd door de Heilige Geest geleid in de woestijn, waar Hij veertig dagen verzocht werd door de duivel." Vers 14: "En Jezus keerde in de kracht des Geestes terug naar Galilea en de roep over hem ging uit over de hele streek en Hij leerde in de synagogen en Hij werd door allen geprezen." Dan uit de tweede brief van Timotheüs. Ik laat u zo verschillende kleine stukjes meelezen uit het Nieuwe Testament. 2 Timotheüs 1:7: "God heeft ons niet gegeven een geest van lafhartigheid ..." Anderen zeggen 'een geest van vreesachtigheid'. "... maar van kracht, liefde en bezonnenheid." 1 Petrus 4:12: "Geliefden, laat de vuurgloed die tot beproeving dient u niet bevreemden alsof u iets vreemds overkwam. Integendeel: verblijdt u naarmate u deel hebt aan het lijden van Christus, opdat gij u ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring van Zijn heerlijkheid. Indien gij door de Naam van Christus smaad lijdt, bent gij zalig, daar de Geest der heerlijkheid en de Geest Gods op u rust." En dan ten slotte nog twee plaatsen uit het boek Handelingen. Handelingen 8. De samenhang tussen al die verschillende schriftgedeelten zal u hopelijk vanzelf duidelijk worden. De geschiedenis van de kamerling uit het Morenland. We lezen uit Handelingen 8:28: "Hij was op de terugweg en las in zijn wagen gezeten de profeet Jesaja. En de Geest zei tot Filippus: "Treed toe en voeg u bij deze wagen." En Filippus liep snel erheen en hoorde hem de profeet Jesaja lezen." En dan nog uit hoofdstuk 10, Handelingen 10:19. Petrus zit daar op het dak, heeft zojuist het visioen gehad en dan staat daar: "Terwijl Petrus nog steeds over het gezicht nadacht, zei de Geest: "Zie, twee mannen zoeken naar u. Sta dan op, ga naar beneden en reis zonder bezwaar te maken met hen mee, want Ik heb hen gezonden." Tot zover de lezing uit het Woord van God.

1) Een prijs kan ook iets moois zijn. Dus een last, een opgave of wat is het mooie van het discipelschap?
Ja, als u dat nu vraagt, heb ik het gevoel dat ik weer overnieuw moet beginnen. Een discipel is; een leerling zijn. Wat is het mooie van leerling zijn? De Meester. Het mooie van het leerling zijn, meet je af aan degene van wie je een leerling bent. En hoe groter, hoe heerlijker die persoon is, des te geweldiger is het om van hem te leren. En des te makkelijker is het om de prijs te betalen. En in die zin zult u het wel bedoelen, dat je een prijs ook als mooi kunt ervaren. Als iets dat je met vreugde voor de Meester overhebt. En dat begrijpen we natuurlijk. De prijs zelf is altijd iets wat je moet betalen. Betalen is niet leuk, op zichzelf, we houden het liever vast. Maar als het een prijs is waar geweldig veel tegenover staat dan kan ik me voorstellen dat u zegt: de prijs zelf is mooi om te betalen.

Ik stel voor dat we de Heer danken en prijzen.
Heer wat is het goed om U te mogen kennen, U die grote wonderbare Heer. Zo rijk aan liefde en genade, altijd weer opnieuw. Here Jezus als we eenmaal U hebben gezien en hebben leren kennen, als we eenmaal U hebben liefgekregen dan is het niet meer zo moeilijk om die prijs te betalen waar we het vanavond over willen hebben. Heer help ons om onze harten daarop af te stemmen en niet alleen maar op te letten wat we moeten betalen, wat de kosten zijn maar vooral te zien op wat u wilt schenken. U bent zo oneindig veel groter en de prijs die U betaald heeft is zo veeleindig veel groter dan alles wat wij aan prijs moeten betalen. Richt ons hart daarop, verheerlijk U naam in ons midden op deze avond. Amen.

Ik nodig u uit om met mij naar Lukas 14 te gaan.
Dat is wel HET hoofdstuk over de prijs van het discipelschap.
Lukas 14 vanaf vers 25.
Vele scharen reisden met Hem mede, en Zich omkerende zeide Hij tot hen: Indien iemand tot Mij komt, en niet haat zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en broeders en zusters, ja zelfs zijn eigen leven, die kan mijn discipel niet zijn. Wie niet zijn kruis draagt en achter Mij komt, kan mijn discipel niet zijn. Want wie van u, die een toren wil bouwen, zet zich niet eerst neder om de kosten te berekenen, of hij het werk zal kunnen volbrengen? Anders zouden, als hij de fundering gemaakt had, en het werk niet kon voltooien, allen, die het zagen, beginnen hem te bespotten, zeggende: Die man begon te bouwen, maar hij kon het niet voltooien. Of, welke koning, die tegen een andere koning wil optrekken om met hem tot een treffen te komen, zet zich niet eerst neder om te beraadslagen, of hij in staat is met tienduizend man iemand te ontmoeten, die met twintigduizend tegen hem optrekt? En zo niet, dan zendt hij, als de ander nog veraf is, een gezantschap en vraagt om de vredesvoorwaarden. Zo zal dus niemand van u, die niet afstand doet van al wat hij heeft, mijn discipel kunnen zijn.

Dank u voor de mooie vragen die ik weer heb gekregen. Dit is van een dappere jongeman: Mijn opa zegt dat 153 in het Hebreeuws Ichtus betekent, klopt dat? Het klopt bijna. In de eerste plaats is Ichtus geen Hebreeuws maar Grieks. En het betekent 'vis' en er waren precies 153 vissen. En in de getalswaarde kom je dat getal tegen. Er zitten heel veel bijzondere betekenissen aan dat getal waar we niet over uit willen weiden. Eén daarvan is dat ik op de 153e dag van het jaar geboren ben maar dat heeft verder met het onderwerp niks te maken. Maar het is wel waar. Dus je kunt je opa, ik hoop dat je het goed kunt overdragen aan je opa, beste jongeman, hij zit er dichtbij.

De Here Jezus heeft het in Mattheüs over geen jota en tittel van de wet afhalen. Over welke wet heeft Hij het dan? U vindt dat in de bergrede in Mattheüs 5. Daar zegt de Here Jezus tamelijk aan het begin: meent niet dat Ik ben gekomen, dat is vers 17 om de wet of de profeten op te heffen. Ik ben niet gekomen om op te heffen maar om te vervullen. Want voorwaar Ik zeg u totdat de hemel en de aarde voorbijgaan zal niet één jota of tittel van de wet voorbijgaan totdat alles is gebeurd. Een jota is het kleinste lettertje, een tittel is een heel klein leestekentje. Niets van de wet gaat teloor. Dat is wel boeiend want heel veel mensen zeggen: ja maar, een groot deel is wel voor ons afgeschaft. De ceremoniële wetten, de offerwetten, maar we gaan maar geen moeilijke vragen nou zitten behandelen. Dit is het kernwoord in deze verzen: Ik ben niet gekomen om op te heffen maar om te vervullen. Dat betekent niet alleen maar dat Hij die wet gehoorzaamd heeft, het betekent dat Hij de volheid van die wet is. De wet van Mozes en de wet van Christus zoals we die in het Nieuwe Testament vinden, 'k heb het daar de vorige keer ook over gehad, ze gaan terug op één en dezelfde wet. En die wet is belichaamd in de Persoon van Jezus. Hij zegt in Psalm 40 in de Statenvertaling: Uw wet is in het midden mijns ingewands. Die wet is in Zijn binnenste. Hij is die wet, Hij leeft die wet. Voor de natuurlijke mens is de wet een juk dat wij noch onze vaderen konden dragen, zegt Petrus in Handelingen 15. Jezus leefde die wet van binnenuit en in die zin wijst Hij ons de weg. Daarom heb ik de vorige keer gezegd: als u de tien geboden hoort voorlezen doe het dan alsjeblieft in de vertaling van de wet van Christus. Gij zult niet doden dat is: je moet je naaste zo liefhebben dat je bereid bent je leven voor 'm te geven. Gij zult niet stelen betekent: je moet je naaste zo liefhebben dat je het niet kunt verdragen dat ie in gebrek zou zijn. Je deelt wat je hebt met hem. Gij zult geen overspel plegen wordt dan: gij zult uw vrouw zo liefhebben dat gij bereid zijt uw leven voor haar te geven. En dan zie je dat al die geboden varianten zijn van de ene grote liefdewet. Liefde is de essentie van de wet. Liefde is daarmee ook de essentie van het christenleven.

Wij willen lezen naar het evangelie van Johannes, om te beginnen in het hoofdstuk 13. Johannes 13 vers 1: Voor het feest van het pascha nu, heeft Jezus die wist dat zijn uur was gekomen dat Hij uit deze wereld over zou gaan naar de Vader en die de Zijne die in de wereld waren had liefgehad, hen liefgehad tot het einde. En tijdens de maaltijd toen de duivel Judas Iskariot de zoon van Simon al in het hart gegeven had Hem over te leveren, stond Hij, terwijl Hij wist dat de Vader hem alles in de handen had gegeven, en dat Hij van God was uitgegaan en tot God heen ging, van de maaltijd op en legde zijn kleren af en nam een linnen doek en omgorde zich. Daarna gooide Hij water in het bekken en begon de voeten van de discipelen te wassen en af te drogen met de linnen doek waarmee Hij omgord was. Hij kwam dan tot Simon Petrus, deze zei tot Hem: Heer wast U mijn voeten? Jezus antwoordde en zei tot hem; wat ik doe weet je nu niet maar je zult het hierna begrijpen. Petrus zei tot Hem; U zult mijn voeten geenszins wassen tot in eeuwigheid. Jezus antwoordde hem; als Ik je niet was heb je geen deel met Mij! Simon Petrus zei tot Hem, heer niet alleen mijn voeten maar ook mijn handen en mijn hoofd. Jezus zei tegen hem; wie gebaat is heeft alleen nodig zich de voeten te wassen maar is geheel rein. En u bent rein, maar niet allen.

Hoofdstuk 13, het laatste gedeelte van het hoofdstuk, vers 36 Simon Petrus zei tot Jezus; Heer waar gaat U heen? Jezus antwoordde hem, waar Ik heen ga kun je Me nu niet volgen maar je zult Mij later volgen. Petrus zei tot Hem; Heer waarom kan ik U nu niet volgen? Mijn leven zal ik voor u afleggen. Jezus antwoordde: zul jij je leven voor mij afleggen? Voorwaar voorwaar ik zeg je, de haan zal geenszins kraaien voordat je mij driemaal verloochend zult hebben.

1) Ik heb iemand in verwarring gebracht met de uitdrukking: vleselijke christenen. Wat zijn dat? Kan dat eigenlijk wel vleselijk en christen? Belijden zij Jezus Christus als Heiland én Heer?

Ik stel u voor allereerst uit Johannes 13 te lezen en dan uit 1 Petrus 2. Uit Johannes 13 daar zegt de Heere Jezus in vers 13; begrijpt u wat Ik nu heb gedaan. U noemt mij Meester en Heer en u zegt het terecht, want Ik ben het. Als dan Ik de Heer en de Meester u voeten heb gewassen, dan behoort ook u elkaars voeten te wassen want Ik heb u een voorbeeld gegeven. Opdat ook u doet zoals Ik u heb gedaan Uit 1 Petrus 2 vers 21; want hiertoe bent u geroepen omdat ook Christus voor u geleden en u een voorbeeld nagelaten heet. Opdat u Zijn stappen navolgt Hij die geen zonde heeft gedaan en geen bedrog werd in zijn mond gevonden Die als hij gescholden werd, niet terug schold, als hij leed, niet dreigde, maar zich overgaf aan Hem die rechtvaardig oordeeld. Die zelf onze zonde in zijn lichaam heeft gedragen op het hout, opdat wij voor de zonde afgestorven, voor de gerechtigheid leven Door Zijn striemen bent u gezond geworden. En dan nog uit fillipensen 2 Er is zoveel wat wij zouden kunnen lezen en ik zal ook menig schriftwoord citeren, het is wat dat betreft een beetje willekeurig maar die eerste 2 die ik las zijn alleen al belangrijk vanwege dat woord VOORBEELD. Fillipensen 2 vers 5: Laat die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was Die in de gestalte van God zijnde hetgeen rooft geacht heeft God gelijk te zijn maar zich zelf ontledigd heeft. De gestalte van een slaaf aannemend, de mensen gelijk wordend en uiterlijk als een mens bevonden heeft hij zichzelf vernedert. Gehoorzaamd wordend tot de dood, ja tot de kruisdood. Tot zover voorlopig uit het woord van God.

Dank u voor die grote stapel vragen. Als u vindt dat uw vraag te kort behandeld wordt denk dan eraan dat er nog twintig komen dus ik kan niet zolang bij elke vraag stilstaan. Ik vraag bij voorbaat verschoning.

1) Zou je kunnen stellen dat als je de gaven niet ervaart of kent dat je dan de Heilige Geest niet hebt?

Mede door dat lied dat we net zongen kreeg ik het in m'n hart om niet alleen uit 1 Kor. 12 maar ook uit Efeze 4 te lezen. Laten we allereerst dat bekende gedeelte lezen uit 1 Kor. 12 dat handelt over de gave van de geest. Ik lees uit de Telosvertaling uit de eerste brief van de Korintiërs het twaalfde hoofdstuk het vierde vers: Nu is er verscheidenheid van genadegave maar het is dezelfde Geest, en er is verscheidenheid van bedieningen, het is dezelfde Heer en er is verscheidenheid van werkingen maar het is dezelfde God die alles in allen werkt, maar aan ieder wordt de openbaring van de Geest gegeven tot wat nuttig is. Want aan de een woord door de Geest gegeven een woord van wijsheid en aan de volgende een woord van kennis volgens dezelfde Geest. Aan een ander geloof door dezelfde Geest en aan een volgende genadegave van genezing door die ene Geest en aan een volgende werkingen van krachten en aan een volgende profetie en aan volgende onderscheidingen van geesten en aan andere allerlei talen en aan een volgende uitlegging van talen, maar al deze dingen werkt een en dezelfde Geest die aan ieder afzonderlijk toedeelt zoals Hij wil.

Tjonge, ik vind het wel geweldig als het allemaal wat laat wordt dat u dan toch allemaal weer massaal ook voor de vragenbespreking terugkomt. Ik heb ze nauwelijks kunnen ordenen maar het is ook niet zo erg in welke volgorde ze eruit komen.

1) De eerste vraag luidt: de passage over het 'ik ellendig mens' zou in een hoofdstuk staan waar de Geest niet wordt genoemd.

Goedenavond broeders en zusters, lieve mensen. Vanavond het onderwerp de vrucht van de Heilige Geest en iemand met een beetje schriftkennis weet dan dat wij Galaten 5 vers 22 gaan lezen en dat doen wij nu. Uit de nbg vertaling lees ik Galaten 5 vers 22. Maar dat is alleen maar inleiding, ik hoop nog vele andere schriftplaatsen te noemen, want het is onze bedoeling in deze avonden het woord van God te laten spreken, u mag dat opschrijven, u mag ook later luisteren naar de geluidsopname als u dat op uw gemakje nog eens allemaal wilt bekijken en nalezen. Dan bent u als de Bireers die dagelijks de schriften onderzochten om te zien of deze dingen die Paulus verkondigden ook also waren.

Galaten 5 vers 22: De vrucht van de Geest is liefde blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Alleen dit ene vers dient ons tot inleiding van vanavond. De vrucht van de Geest In de komende avond ergens volgend jaar gaan we het hebben over de gave van de Geest en dit is daarbij de noodzakelijke introductie, in 1 Kor 12 zien wij dat er een 9 voudige gave van de Geest is.

En ik moet u eerlijk zeggen, we hebben maar weinig tijd en ik heb de vragen die niets met het onderwerp te maken hebben, daarom opzij moeten leggen. Wat is dat nou toch verdrietig. Er is een vraag over de Drie-eenheid, maar wat een voorrecht, volgende maand D.V. komt mijn boek uit: 'De Christus van God'. Dat is een heel hoofdstuk over de Drie-eenheid. Dat is makkelijk als je kunt doorverwijzen.

1) Hoe bereik ik mijn broer, hij wil helemaal niets weten van het geloof?
Geef hem mijn boek: 'De God die ís', speciaal voor atheïsten geschreven maar eigenlijk is uw probleem niet zozeer dat hij atheïst is maar dat hij alcoholist is. U kunt voor uw broer soms niet veel meer doen dan intensief te bidden, te geloven in een God die harten van mensen kan veranderen.

2) In uw statement: met een ingebeelde hel naar de hemel kunnen gaan lijkt u geloof en Heilige Geest los te koppelen. Geloof in Christus heeft toch in zich dat deze Christus omhelst én al Zijn weldaden. Is er dan nog een geloof dat geen vaste grond is van de dingen die men hoopt?

Ik heb van u met zoveel mensen eigenlijk maar weinig vragen gekregen. Ik vat dat maar zo op: dat u het allemaal wel duidelijk vond. Als er weinig vragen zijn was het óf heel duidelijk óf het was totaal onduidelijk, want dan is er ook niks te vragen.

(1) Het eerste is trouwens meer een opmerking: een dubbel deel van de Geest van de Here God en morgen weer een dubbel leven? Ja dat is eigenlijk geen vraag, dat is meer een opmerking. En ik weet ook niet wat de vraagsteller daarmee bedoelt. Een dubbel leven is een negatieve uitdrukking. Een dubbel leven dat betekent dat je in de kerk of gemeente dit gezicht trekt en dat je in je gewone leven een ander gezicht opzet. Dat je je temidden van Gods volk zus gedraagt en je temidden van je collega’s zo gedraagt.